Showing posts with label காதல் சொல்லி வந்தாய். Show all posts
Showing posts with label காதல் சொல்லி வந்தாய். Show all posts

Tuesday, 13 October 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள்- காதல் சொல்லி வந்தாய்! - 8

முந்திய அத்தியாயங்களை படிக்க அத்தியாயம் ஒன்று, அத்தியாயம் இரண்டு,அத்தியாயம் மூன்று,அத்தியாயம் நான்கு, அத்தியாயம் ஐந்து, அத்தியாயம் ஆறு, அத்தியாயம் ஏழு




அத்தியாயம் எட்டு - சுட்ட மண்!

"மாதித்தா...இந்த கேள்விகளுக்கு உனக்கு விடை தெரிந்தாலும் தெரியாவிட்டாலும் பிட் அடித்தாவது விடை சொல்ல வேண்டும்...இல்லாவிட்டால் உன் தலை தமிழ்நாட்டு காங்கிரஸ் கோஷ்டிகள் போல் சுக்கு ஆயிரமாக நொறுங்கி சிதறி விடும்...."

வேதாளம் சொன்னதும் மாதித்தன் தலையை தடவிக் கொண்டான்...

"என்ன கருமம்டா இது...என் தலை முதல்வர் பதவி மாதிரி ஆயிப் போச்சே...வர்றவன் எல்லாம் அதுக்கே குறி வைக்கிறான்...சரி சரி கைய அவுத்து விடு...எதுனா சொல்றேன்..."

"அதெல்லாம் அவுக்க முடியாது மாதி...நீ சும்மா வாயில சொல்லு...கையா பேசப் போவுது...."

"அவுத்து விட்டு பாரு....என் கை எப்பிடி பேசுதுன்னு காமிக்கிறேன்..." முறைத்து கொண்டே மாதித்தன் அங்கிருந்த உயரமான பாறையில் ஏறிக் கொண்டான்...

"ஏய்ய்....மாதி....இப்ப எதுக்கு பாறையில ஏறுற...ஒபாமாவுக்கெல்லாம் நோபல் குடுத்துட்டாய்ங்க....எங்க முத்தமிழ் வித்தகருக்கு கோயபல்ஸ் விருது கூட குடுக்கலைன்னு எதுனா தற்கொலை செய்ய போறியா...."

"அட சனியனே...அதுக்கெல்லாம் டீக்குடிக்க வேற ஒடன்பொறப்புங்க இருக்காங்க...என்ன பெரிய ஓபாமா...அவருக்கெல்லாம் வேற யார்னா கொடுத்தா தான் விருது...எங்க ஐயாவுக்கு வேணும்னா அவரே குடுத்துப்பாரு...எடுத்துப்பாரு...அப்படி எல்லா விருதும் தீர்ந்து போச்சின்னா கலை உலக படைப்பாளி...டவுசர் கிளிச்ச தொடைப்பாளின்னு எதுனா புதுசா உருவாக்கிடுவோம்....இப்ப ஒனக்கு தீர்ப்பு சொல்லணுமா வேண்டாமா..."

"ஆமா...பெரிய சாலமன் பாப்பையா...அப்படியே சொல்லிட்டாலும்....சொல்லு....சொல்லித் தொலை...."

"நாட்டாம நாஞ் சொல்ற தீர்ப்புக்கு உச்சிபுளிகுடி பண்ணாரி அம்மன் சத்தியமா எட்டு ஊரு பதினெட்டு பட்டியும் கட்டு படணும்...இது நாட்டாமை உத்தரவு உத்தரவு உத்தரவு...."

வேதாளம் குரல் கொடுத்தது...

"நாட்டாம...இன்னும் தீர்ப்பே சொல்லலியே..."

"அடச்சே....எவன்டா அது...காப்பு கட்றதுக்கு முன்னாடியே மாடு அடக்க வர்றவன்...முந்திரிக் கொட்டை மாதிரி....சொல்வோமில்ல..."

அந்த இருட்டில் வேதாளத்தை குத்து மதிப்பாக முறைத்த மாதித்தன் பேச ஆரம்பித்தான்....

========================

"முட்டாள் வேதாளமே...நீ ஆள் தான் மொட்டை...இப்பொழுது உன் அறிவும் மொட்டையாகி விட்டதா இல்லை கள்ளச் சாராயம் காய்ச்சும் போது உன் அறிவையும் அடுப்பில் வைத்து எரித்து விட்டாயா...

சிவராமனை காதலித்த கல்பனாவுக்கு மகேஷை பிடித்திருப்பது சரியா....என்ன கேள்வி இது...உலகத்தின் அடிப்படை சலனம்....ஆதி சிவனின் சலனத்தால் தான் அண்ட சராசரங்களும் விரிந்தது...இது உண்மையோ இல்லையோ சராசரி மனிதனின் சலனம் தான் உலக இயக்கம்....அலையில்லாத கடலும் சலனமில்லாத மனமும் இங்கு இல்லை...மனிதன் சலனமற்று போகும் நாளில் அகில உலகமும் உறைந்து போகும்...ஆசை தான் துன்பத்திற்கு காரணம்....ஆனால் துன்பம் மட்டுமல்ல உலக இயக்கத்திற்கும் அது தான் காரணம்...

கல்பனா மகேஷிடம் சலனமடைந்தது உண்மை....சூழ்நிலை காரணம் என்று கடைசியில் அவள் சொல்வது தன்னை தானே ஏமாற்றுவதே...இது சரியா தவறா....உண்மையில் எது சரி எது தவறு...எது இயல்பு எது கட்டமைப்பால் திணிக்கப்பட்டது......வன்முறை இயல்பா இல்லை அஹிம்சை இயல்பா...கல்பனாவுக்கு சிவராமனை பிடித்திருந்தது...அதே சமயம் மகேஷையும் பிடித்திருக்கிறது...சிவராமனை பிடிக்க சில காரணங்கள்....மகேஸ்வரனை பிடிக்க சில காரணங்கள்...மகேஷ் மீது அவளுக்கு ஏன் காதல் வரக் கூடாது என்பதற்கு காரணங்கள் அவளிடம் இல்லை...ஆனால் ஒரு பெண் இரு ஆண்களை காதலிக்க முடியுமா என்றால்...சமூகம் மறுக்கலாம்....இல்லை...முடியாது...நடக்காது....நடக்கக் கூடாது...என்று கலாச்சார காவலர்கள் அலறலாம்...ஆனால் இயற்கை கலாச்சாரங்களுக்கும் அதன் காவலர்கள் என்று தன்னை தானே அறிவித்துக் கொண்டவர்களுக்கும் கட்டுப்பட்டது அல்ல...முடியும்....ஒரு ஆணின் மனம் இரு பெண்களிடம் சலனப்படும் போது பெண்ணின் மனமும் சலனப்படலாம்...படும்....ஆனால் ஒருவனுக்கு ஒருத்தி ஒருத்திக்கு ஒருவன் என்ற சமூக கட்டுப்பாடே அதை தவறா சரியா என்று கேள்வியாக்குகிறது.....அலை கடலுக்கு அணை கட்ட முடியுமா...கடல் போல மனமும் விடாமல் அலையடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது...கண்ணகியின் கணவனுக்கு மாதவியிடம் மன சலனம் என்றால் கல்பனாவுக்கு மகேஷிடம் சலனம்...காதல்....காதலுக்கு என்பதன் வரைமுறை யாருக்கும் தெரியாத போது இது காதல் அல்ல என்று எப்படி சொல்ல முடியும்.....காதல் என்பது என்ன....முகத்திரைகளை விலக்கிப் பார்த்தால் அது காமமாகவும் இருக்கலாம்....பல வண்ணம் காட்டும் அப்பட்டமான சுயநலமாகவும் இருக்கலாம்...அல்லது ஸிக்மன்ட் ஃப்ராய்ட் சொல்வது போல நார்ஸிசம்...சுய மோகமாகவும் இருக்கலாம்...

ஆக...சிவராமனை காதலித்த கல்பனா மகேஷிடம் சலனமடைந்தது இயற்கை விதிகளின் படி சரியே....அது சமூக நியதிகளின் படியும், கலாச்சார விதிகளின் படியும் தவறாக இருக்கலாம்...ஆனால் கலாச்சாரங்கள் உருமாறும்...கால தேவனால் என்றாவது ஒரு நாள் உருத்தெரியாமல் அழிக்கப்படும்..சிந்து சமவெளி கலாச்சாரமும் சங்கம் வளர்த்த பாண்டிய கலாச்சாரமும் தஞ்சையில் செழித்த சோழர்களின் கலாச்சாரமும் இன்று கடலுடன் போய்விட்டது..ஆனால் இயற்கை இன்றைக்கும் அலையடித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது..."

க்கும்....தொண்டைய செருமிக் கொண்ட மாதித்தன் சிறிது நிறுத்தினான்....

"நாட்டாம....தீர்ப்ப முழுசா சொல்லு...அப்ப சிவராமன் மேட்டரு...."

"அட....இருடே...ஒரு தம்ம அடிச்சிட்டு அந்த கேஸை பைசல் பண்ணுவோம்...."

வேதாளம் மாதித்தனுக்கும் சேர்த்து ஒரு தம்மை பற்ற வைக்க குகையில் புகை சூழ்ந்தது....

================================

"அடுத்து சிவராமன்....அவன் கலாச்சார கட்டமைப்புகளின் பிரதிநிதி...ஆனால் அவனது காதல் உச்சமானது....மனித மனத்தின் மற்றொரு விசித்திரம்...விடாது அலை மட்டுமல்ல...மனித மனம் யாருடனாவது எதற்காவது போட்டி போட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது....போர் போர்...கொல் கொல்...என்றே வாளுடன் அலைகிறது....சிவராமனால் தனக்கு ஒரு போட்டியை சகிக்க முடியவில்லை...கல்பனா தனக்கே என்று தான் வகுத்த எல்லைக்குள் இன்னொருவன் பிரவேசிப்பதை அவனால் தடுக்க முடியவில்லை...அவனை பொறுத்த வரை அது உச்சமான காதல்...மலை உச்சியில் இருப்பவன் கீழே விழுந்தால் மரணிப்பதே நல்லது....அதீத காதலுக்கும் அதீத வெறுப்புக்கும் ஒரு நூலிழை தான் வித்தியாசம்...இது விளிம்பு நிலை மனம்...எந்த நேரத்திலும் விளிம்புகளை உடைக்கும்....கல்பாவின் மனம் மகேஷிடம் சலனமடைந்ததுமே சிவராமனின் காதல் செத்து விட்டது...அது சுட்ட மண்....உடைந்த கண்ணாடிகளை கூட உருக்கி மீண்டும் உருவாக்கலாம்...ஆனால் சுட்ட மண்ணில் பயிர் செய்தவர்கள் யார்...சுட்ட மண் செத்த மண்...அதில் எதுவும் வளராது...சிவராமன் காதலித்தது தன்னை காதலித்த கல்பனாவையே...மகேஷையும் காதலிக்கும் கல்பனாவை அல்ல...மலை உச்சியில் இருந்து வீழ்ந்த அவன் காதல் செத்து விட்டது...எதற்காக போரிட்டானோ அந்த காதல் செத்த பின் அவனுக்கு வேலையில்லை...இது புரிந்தே சிவராமன் விலகினான்...அதனால் அவன் விலகியது சரியே...ஆணாதிக்க மனோபாவம் என்று சொல்ல முடியாது...செத்து போன காதலின் துக்கம் என்று வேண்டுமானால் சொல்லலாம்...."

தீர்ப்பு சொல்லி முடித்த விக்ரமாதித்தன் நிறுத்தினான்...

"என்ன வேதாளமே...உன் சந்தேகம் தீர்ந்ததா...."

வேதாளம் மண்டையை சொறிந்தது....

"ஒண்ணியும் பிரியலியே....இப்ப இன்னாங்கிற நீ...சரிங்கிறியா தப்புங்கிறியா...."

"சரியா போச்சி போ...விடிய விடிய ராமாயணம் கேட்டு சீதைக்கு அப்பா அனுமன்னு சொன்னானாம்....கலாச்சார அளவுகோல்களையும் கட்டமைப்பு திணிப்புகளையும் விடுத்து இயற்கையின் விசித்திர ஆட்டங்களின் படி அவர்கள் இருவரும் சரி...சரி...சரி...இது தான் இந்த பதினெட்டு பட்டி பஞ்சாயத்து தீர்ப்பு....சரி சரி...தீர்ப்பு தான் சொல்லிட்டேன்ல...இப்ப கைய அவுத்து விடு...ரெண்டு பேரும் கெளம்பி மந்திரவாதிகிட்ட போலாம்...உன்னை அவன் கிட்ட ஒப்படைச்சிட்டா என் கடமை முடிஞ்சது...."

வேதாளம் நக்கலாக இளித்தது....

"இன்னா மாதி....என்னை என்ன லூசுன்னு நினைச்சியா உன் கூட வர....நான் கெளம்புறேன்...நீ வேணும்னா மந்திரவாதி கிட்ட போ...."

"அட சனியனே...இந்த தடவை நான் அந்த தாடிக்காரனுக்கு என்ன பதில் சொல்ல....சரி இந்த கை கட்டையாவது அவுத்து விட்டுட்டு போ...."

"ஹிஹி..ஹீ....அது மந்திர கயிறு மாதி....நீ பதில் சொன்ன இருபத்தியெட்டாவது நிமிஷம் தானே அறுந்துடும்....அப்படி தான் செட் பண்ணியிருக்கேன்...."

"அது என்ன இருபத்தெட்டு நிமிஷம்...."

"ஓ அதுவா....அது நான் இந்த ஓட்டைக் கார்ல இந்த காட்டை விட்டு ஓட ஆகுற டைம்...."

சொன்ன வேதாளம் குடுகுடுவென்று ஓடி அந்த இருட்டில் மறைந்தது!
============================
அழுகிய தக்காளி...கெட்டுப் போன முட்டை....காலியா போன குவாட்டர் பாட்டில்....விழாத லாட்டரி...பழைய தினத்தந்தி....அரை லோடு செங்கல்... அரை குறையா உடைச்ச கருங்கல்....இது எதுவும் வீசாம அமைதியாய் இருக்கும் தமிழிஷ் தமிழ்மணம் வாக்காள பெருமக்களே....இது வரை நாட்டாமை மாதித்தன் தீர்ப்பை கேட்டீர்கள்...அடுத்து நன்றி நவில வருவது அகில உலக வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்க உதவி துணை பொறுப்பு செயலாளரும்....லண்டன் இருபத்தி எட்டாவது வட்ட குஜமுக இணை செயலாளருமான லண்டன் ட்யூப் ரயிலுக்கே டிக்கட் எடுக்காத மாவீரன்... உங்கள் பேரன்பிற்கும் பெருமதிப்பிற்கும் உரிய மக்கள் தொண்டன்....வருங்கால முதல்வர்..."அது சரி" அவர்கள்....

==========================
பதிவர் பேருரை

பேரன்பிற்கும் பெருமதிப்பிற்கும் உரிய வாக்காள பெருமக்களே...தாய்மார்களே...தந்தைமார்களே....இளைஞர்களே...இளைஞிகளே...முன்னாள் இளைஞர்களே...இன்றைய பதிவர்களே...எதிர்கால பதிவர்களே...பின்னூட்டம் மட்டுமே எழுதும் பின்னூட்டவாதிகளே....தமிழ் மணமானாலும் சரி, தமிழிஷ் ஆனாலும் சரி...எனக்கு ஓட்டே போடாத எதிர்க்கட்சி நண்பர்களே...

முன்பே சொல்லியது போல, கதை சொல்வதை விட, இது இப்படித் தான் இருக்க வேண்டும் என்ற கலாச்சாரங்கள் எனும் திரை விலக்கி மனித மனத்தை ஆராயவே நான் முயன்று கொண்டிருக்கிறேன்...கல்பனாவும் சிவராமனும் செய்தது சரியா தவறா...சரியோ தவறோ உங்கள் அளவுகோல் என்ன...

நாட்டாமை மாதித்தன் தீர்ப்பு சரியா தவறா...உங்கள் கருத்துக்கள் வரவேற்கப்படுகிறது...கருத்துக்களை "நாட்டாமை மாதித்தன், நம்பர் 17, அஞ்சாவது குறுக்கு சந்து, ஓல்டு மாங்க் புரம், பிரிஸ்டால், BS1 8VK, யுனைட்டட் கிங்க்டம்" என்ற முகவரிக்கு அனுப்பலாம்...(கண்டிப்பாக ஸ்டாம்ப் ஒட்டவும்)

தவிர, என் எழுத்து பற்றியுமான கருத்துக்களையும் கொட்டலாம்....குறிப்பாக கதையில் எந்த இடம் சொதப்பியது...மொத்தமே சொதப்பல் தான் எதைன்னு சொல்றது என்றால் அதையும் சொல்லலாம்....

உங்களிடம் நன்றி கூறி குவாட்டருக்கு சைடாக வடை வாங்கப் போவது...அன்புடன் "அது சரி"

=======முடிந்தது....ஸ்ஸ்ஸ்...யப்பாடா...=========

Sunday, 11 October 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் - காதல் சொல்லி வந்தாய்! -7


மீண்டும் அதே கோயம்புத்தூர்....அதே சாய்பாபா காலனி..அழும்

குழந்தைகள்...சிரிப்புடன்...சிந்தனையுடன்...சுடிதார்...சேலை...சில ஜீன்ஸ் பெண்கள்...வயது வித்தியாசமில்லாமல் ஜீன்ஸ் ஆண்கள்...வித்தியாசமாய் சில வேட்டிகள்....இட்லி...தோசை...பூரி...உப்புமா...பொங்கல்...ஃபுல் மீல்ஸ்...அதே அன்னபூர்ணா...அதே அழுத்தமான காஃபியின் வாசம்...எதுவும் மாறவில்லை...சிரிப்பிற்கும் அழுகைக்கும் பிறப்பிற்கும் இறப்பிற்கும் அர்த்தம் இன்றி காலதேவனின் நடனம் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது...குப்பை கோபுரம் ஏறும்...கோபுரம் குப்பையாக நசுக்கப்படும்...இரவுகள் விடியும்....பகல் அழிந்து இருள் சூழும்....இன்றைக்கு ஒரே வித்தியாசம் அன்னபூர்ணா தவிர வெளியே மற்ற இடங்கள் இருண்டிருக்கிறது...ஏதோ ட்ரான்ஸ்ஃபார்மர் பிரச்சினை...சாய்பாபா காலனி, பாப்பாநாயக்கன் பாளையம், லட்சுமி மில்.. காந்திபுரம்...எல்லா இடங்களும் இருட்டில்....

ஊசியாய் குத்தும் மார்கழி மாத ஈரக்காற்றும்...கண்ணில் அப்பிய கருமை போல இருட்டும்...இருட்டும் ஊசியும் வெளியே மட்டுமா....

சிவராமன் கல்பனாவை வெறித்துக் கொண்டிருந்தான்...

எத்தனை பேச்சு...எத்தனை சிரிப்பு...விளையாட்டாய் எத்தனை பொய்கள்...ஏன்டா எனக்கு காஃபி சொன்ன...நீயே குடி...தான் தின்னி...நீ தான காஃபி கேட்ட...அது அப்போ...எனக்கு இப்ப காஃபி வேணாம்...ஐஸ் க்ரீம் வேணும்...இதே அன்னபூர்ணாவில் பொய்யாய் எத்தனை சண்டைகள்...சிவா...உனக்கு பையன் வேணுமா இல்ல பொண்ணு வேணுமா...வேணாம் நீ சொல்லாத...எனக்கு பொண்ணு தான் வேணும்...சானியா மீர்ஸா மாதிரி டென்னிஸ்ல பெரிய ஆளாக்கணும்...அப்புறம் பர்த் டே எல்லாம் ரெஸ்டென்ஸில தான் கொண்டாடணும்...ஃபர்ஸ்ட் ஸ்டாண்டர்ட் படிக்கும் போதே ஸ்பானிஷும் ஸான்ஸ்க்ரிட்டும் சொல்லி கொடுக்கணும்......அதென்ன ஸான்ஸ்க்ரிட்டும் ஸ்பானிஷும்....அதெல்லாம் கேக்காத....எனக்கு பிடிச்சதை என் பொண்ணுக்கு சொல்லிக் குடுப்பேன்...உனெக்கென்ன...நீ ஹோட்டலை பார்த்துட்டு இரு...

இதே கல்பனா பேசியது....எது உண்மை...எது பொய்...உண்மையில் உண்மை என்ற ஒன்று உண்டா...அன்று உண்மை...இன்று இல்லை...நிஜம் நிறம் மாறுமா...நிறம் மாறினால் அது நிஜமாகுமா...

"காஃபி ஆறுது கல்பனா..."

"ம்ம்ம்....."

கல்பனா....இந்த ஏழு வருடத்தில் சிவராமன் கல்பனா என்று சொல்லியதே இல்லை....கல்பா....

"சொல்லு கல்பனா...கல்யாணத்தை நிறுத்தணும்னு சொன்ன....ஆனா வந்ததில இருந்து எதுவும் பேசமாட்டேங்கற..."

கல்பனா சிவராமனை நிமிர்ந்து பார்த்துவிட்டு முகத்தை திருப்பிக் கொண்டாள்...குரல் தடுமாறியது....


"ஸாரி சிவா...."...

"ஸாரி...எதுக்கு ஸாரி கல்பனா...என் கூட பழகினதுக்கா....இல்ல அந்த மகேஷை பிடிக்கலைன்னு என்கிட்ட சொல்லிட்டு போனியே அதுக்கா....எதுக்கு இந்த ஸாரி..."

கல்பனாவின் அழகிய முகம் அழுவது போல் மாறியது....உதட்டை கடித்துக் கொண்டாள்....

"நீ நம்ப மாட்ட...ஆனா நிஜமாவே ஸாரி சிவா...எங்க அப்பா கெஞ்சினாரு...உனக்கு பின்னாடி ரெண்டு தங்கச்சிங்க...நித்யாவையும் நந்தினியையும் நினைச்சி பாரு....எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுன்னு கெஞ்சினாரு...அதான்....நான் கொஞ்சம் கன்ஃப்யூஸ் ஆகிட்டேன்....ஆனா...என்னால....நீ....உனக்கு த்ரோகம் பண்ண முடியாது சிவா...கில்ட்டி ஃபீலிங்...வேணாம்....என்னால மகேஷை கல்யாணம் செஞ்சிக்க முடியாது...ப்ளீஸ்...நான் மகேஷ் கிட்ட பேசிக்கிறேன்...நீ மட்டும் என்னை மன்னிச்சிட்டேன்னு சொல்லு...இந்த மேரேஜை நிறுத்தனும்...."

சிவராமனுக்குள் ஏதோ புரண்டது....

எத்தனை நாள் கனவு...இந்த கைப்பிடிக்க எத்தனை நாள்....

"கல்பனா....இல்ல....கல்பா...என்னால உன்னை வெறுக்க முடியாது கல்பா....இன்னைக்கி இல்ல...என்னைக்கும்...நீ என்ன சொன்னாலும் எப்படி சொன்னாலும்....ஸிம்பிள்...அன்ட் ஸ்ட்ரைட்...ஐ லவ் யூ...ஐ லவ் மை கல்பா...."

கல்பனா இதை எதிர்பார்க்கவில்லை...இத்தனை லவ்வா....நான் என்ன சொன்னாலும் உன்னால் சகிக்க முடியுமா...கடவுளே...உன்னை காயப்படுத்திவிட்டேன்...ஸாரிடா....ஐ லவ் யூ...லவ் யூ ஸோ மச்.......இனிமே பாரு....லவ்வுன்னா என்னன்னு உனக்கு காட்டுரேன்...இந்த மேரேஜ் மட்டும் நிக்கட்டும்....இந்த கல்பா எப்படி லவ் பண்றேன்னு உனக்கு காட்டுறேன்....அப்படி ஒரு லவ் நீ எங்கயும் பார்க்க மாட்ட...

கல்பனாவின் முகம் பிரகாசமானது....

"தேங்க்ஸ் சிவா...ஐ லவ் யூ டூ....லவ் யூ ஸோ மச்..."

கல்பனாவின் கைகள் சிவராமனின் கைகளை இறுக்க பற்றி கொண்டன...

=================================

இந்த வியர்வை....வியர்வை வெறுப்பானது என்று சொன்னவன் எவன்....காதலில் இதயம் வியர்க்கும் போது வெறுப்பவன் எவன்....இதயத்தின் வியர்வை காதல்.....உதடுகளின் துடிப்பு காதல்....கேசத்தின் அலைதல் காதல்...கைகளின் இறுக்கம் காதல்....இந்த ஸ்பரிசம்....இந்த ஸ்பரிசத்திற்காக எத்தனை நாள் தவமிருந்தேன் கல்பா....உன் மென்மையான இந்த கைகளை இப்படி இறுக்கி பிடிக்க எத்தனை நாள்....எத்தனை இரவுகள்....காலங்களை கணக்கெடுத்தால் கால தேவனின் கணக்கு புத்தகம் நிரம்பி விடும்...காலம்.....காலம்....கல்லால் மண்ணால் ஆன கோட்டைகளை மட்டும் அது சிதைக்கவில்லை....வாளும் வேலும் கொண்ட பேரரசுகள் மட்டும் மண்ணாகவில்லை....கால தேவனின் கரங்கள் உடைத்த காதல் கோட்டைகள் கணக்கில் இல்லை....மண்ணான மனக் கோட்டைகள் கால தேவனுக்கே மறந்து போயிருக்கும்....

"ஆனா கல்பா...."

கல்பனாவின் கைகள் சிவராமனை மேலும் இறுக்கியது...

"என்ன ஆனா...."

சிவராமன் ஆறிப் போய் கொண்டிருந்த காஃபியை வெறித்தான்....

"உனக்கு நிஜமாவே அந்த மகேஷை பிடிச்சிருக்கு....உண்மையா இல்லியா....உனக்கு கில்ட்டி ஃபீலிங் கல்பனா....சிவராமன் கிட்ட ப்ராமிஸ் செஞ்சோமே.....இப்ப மகேஷை மேரேஜ் பண்ணிக்கிட்டா உறுத்துமேன்னு கவலை....நான் உண்மையை சொல்லட்டுமா...நீ லவ் பண்றது மகேஷை தான்....சிவராமனை இல்ல....எனக்கு தெரியல‌ கல்பா....என் கிட்ட என்ன தப்புன்னு தெரியல....எப்படி அமெரிக்கா போறதுன்னு தெரியல...எப்படி பணம் சேர்க்கிறதுன்னு தெரியல....ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்....எப்ப முடியும்னு தெரியலை...ஆனா....இன்னைக்கு....இன்னி தேதிக்கு....என்னால அமெரிக்க மகேஷோட போட்டி போட முடியலை...முடியாது...இப்ப முடியாது...."

கல்பனாவின் முகம் வெளிறியது....

"சிவா...ப்ளீஸ்....புரிஞ்சிக்கயேன்.....இந்த பொண்ணு பார்க்கிறதையே நான் ஒத்துக்கிட்டு இருக்க மாட்டேன்.....ஆனா நீ சரின்னு சொன்னியே....அப்புறம் தான ஒத்துக்கிட்டேன்....சரி....நான் தப்பு...தப்பு பண்ணிட்டேன்....கொஞ்சம் யோசிச்சி பாரு சிவா....நீ என்னை நெஜமாவே ஹேட் பண்றியா....கல்பா இல்லாம உன்னால முடியுமா...நீ என்னை லவ் பண்ணவே இல்லியா..."

சந்தோஷத்தில் மட்டும் தான் சிரிக்க முடியும் என்று சொன்னது யார்?? மரணத்திலும் சிரித்த மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்.....கடும் கோபத்திலும் துக்கத்திலும் சிரிக்க முடியும்....சிதம்பரம் நடராஜர் போல....

சிவராமன் சிரித்தான்.....

"இல்ல கல்பா...முடியாது....ஒரு வேளை அடுத்த ஜென்மத்துல முடியுமோ என்னவோ....ஆனா இந்த ஜென்மத்துல என்னால கல்பாவை வெறுக்க முடியாது....ஏன்னா நான் லவ் பண்றேன்....கல்பாவை லவ் பண்றேன்...இன்னிக்கும்....ஆனா....நான் லவ் பண்ண கல்பா என்னை லவ் பண்ணலை...அவளுக்கு மகேஷை பிடிச்சிருக்கு....அப்ப நான் என்ன செய்ய....விலகிடணும் இல்லியா....ஏன்னா அது தான் லவ்....உனக்கு லவ்வுன்னா என்னன்னு தெரியுமா கல்பா....காதலுக்காக காதலை துறத்தல்....நல்லா இரு கல்பனா.....மறந்துடு..மகேஷை கல்யாணம் செஞ்சிக்க....அமெரிக்கா போ...உன்னோட ஸிஸ்டர்ஸ்க்கு ஹெல்ப் பண்ணு....உனக்கு டாட்டர் தான பிடிக்கும்....அழகா பெத்துக்க....டென்னிஸ் கத்துக்குடு...சானியா மீர்ஸா என்ன...வீனஸ் வில்லியம்ஸ்...செரீனா வில்லியம்ஸ் மாதிரி ஆக்கு....ஸ்பானிஷ்...ஸான்ஸ்க்ரிட் கத்துக்குடு....சிவராமன்....ம்ம்ம்.....அழுக்கு ஜீன்ஸ்...பழைய ஓட்டு வீடு...இட்லி தோசை பூரி பொங்கல்....எங்கயோ பாப்பநாயக்கன் பாளையத்துல மெஸ் நடத்துற ஒருத்தன்...ஒரு வகையில உறவு முறை...மத்தபடி யார் அவன்....ஒரு பேட் எபிசோட்...கெட்ட கனவு....மறந்துடு கல்பா...முடியும்....உன்னால முடியும்...."

சிவராமனை இறுக்க பிடித்திருந்த கல்பனாவின் கைகள் அன்னபூர்ணாவின் ஏசியிலும் கல்பனாவுக்கு வியர்த்திருந்தது....

"சிவா....நீ ரொம்ப டென்ஷனாயிருக்க....ப்ளீஸ்....எனக்காக...கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கயேன்...."

"இல்ல கல்பா....எனக்கு புரியுது....என்ன கொஞ்சம்... இல்ல‌ இல்ல...ரொம்ப ரொம்ப லேட்...நான் கல்பனாவை லவ் பண்ணது, பண்றது எவ்வளவு உண்மையோ அதே அளவு கல்பனா சிவராமனை லவ் பண்ணலைங்கிறதும் உண்மை...."

சிவராமன் எழுந்திருந்தான்....

"சிவா...என்னை விட்டுட்டு போறியா...."

"ஆமா கல்பனா...எனக்கு வேற வேலையிருக்கு....மெஸ்ஸுக்கு போணும்....கணக்கு பார்க்கணும்....நாளைக்கு மெஸ் திறக்க எல்லாம் ரெடியா இருக்கான்னு செக் பண்ணனும்....மெஸ் நடத்திறது பேங்க் வேலை மாதிரி இல்ல கல்பனா....எல்லாம் நான் தான் செய்யணும்...."

"சிவா.....அது வந்து...."

"வேணாம் கல்பனா....நீ எதுவும் சொல்ல வேணாம்....கல்யாண பொண்ணு....எதுக்கு கஷ்டப்படுற...."

"நீ என் கல்யாணத்துக்கு வருவியா சிவா....."

எழுந்திருந்த சிவராமன் நின்றான்.....

"இல்ல....முடியாது....என்னால முடியாது....அம்மாவையும் மாலதியையும் அனுப்பலாம்......ஆனா மாலதிக்கு நம்ம விஷயம் எல்லாம் தெரியும்....அவ வர மாட்டா....அம்மா மட்டும் வருவாங்க....கடைசியா ஒண்ணு....ஏழு வருஷ பழக்கத்தில....உனக்கு ப்ளஸ்டூல மேத்ஸ் சொல்லிக் கொடுத்தவங்கிற முறைல கேக்குறேன்....எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணிவியா கல்பா...."

"என்ன சிவா இது...."

"செய்றேன்னு சொல்லு....."

"சரி செய்றேன்...என்ன ஹெல்ப்..."

"ரொம்ப பெரிசு இல்ல....இனிமே எனக்கு ஃபோன் செய்யாத....மகேஷுக்கு அது பிடிக்காது.....பதிலுக்கு....என்னால....ம்ம்ம்...இந்த மெஸ்க்காரன் என்ன தரமுடியும்.... எதுவும் தர முடியாது.....ஆனா என்னோட வாழ்த்துக்கள்....ஹாப்பி மேரீட் லைஃப் மிஸஸ் கல்பனா மகேஸ்வரன்...."

கல்பனாவின் பதிலுக்கு காத்திராமல் சிவராமன் வெளியேறினான்....அவனைச் சுற்றிலும் மார்கழி மாத இருள் சூழ்ந்தது.....

==========================

"கதை அவ்ளோ தான் மாதி...." என்றது வேதாளம்...


"ஏய்யப்பா...எவ்ளோ பெரிய கதை....ஆனா பாவம் சிவராமன்...கடைசில அவன் லவ் ஃபெயிலியர் ஆயிடுச்சே...."

"ம்ம்ம்க்கும்....இதை சொல்லத் தான் உன்ன இவ்ளோ செலவு பண்ணி கடத்திட்டு வந்தாங்களாக்கும்....எனக்கு வேற டவுட்டு...."

"என்னது....செலவு பண்ணி கடத்திட்டு வந்தியா....ஒரு ஒடைஞ்சி போன ஃபோர்டு ஃபியஸ்டா காரு....அழுக்கு கோட்டு....இதுக்கு பேரு செலவா....."

"அய்யய்ய....ஓன்னோட பெரிய கதையா போச்சி....அதை விடு....எனக்கு இப்ப ஒரு உண்ம தெரிஞ்சாகனும்...."

"ஆமா....இவரு பெரிய பராக் ஓபாமா...இவருக்கு எல்லா உண்மையும் தெரிஞ்சாகணும்....சரி சொல்லு....என்னது அது....."

"சிவராமனை காதலிப்பதாக சொன்ன கல்பனா மகேஷை பிடிச்சிருக்குன்னு சொன்னது சரியா? அப்படி சொன்னாலும் அவள் சூழ்நிலையின் காரணமாகவே சொல்ல நேரிடுகிறது...பின்னர் அவள் தன் செயலுக்காக வருத்தம் தெரிவிக்கிறாள்...ஆனாலும் சிவராமன் அவளை புறக்கணிக்கிறான்....சிவராமன் செய்தது சரியா? இது தான் எத்தனை பெண்களை வேன்டுமானாலும் காதலிக்கலாம், மனைவி, துணைவி என்று முத்தமிழ் வித்தகனாக விளக்கம் கொடுக்கலாம் ஆனால் ஒரு பெண் மனதாலும் மற்றவனை நினைக்கக் கூடாது என்ற ‌ திமிர் பிடித்த ஆணாதிக்க மனோபாவம் அல்லவா?....மாதித்தா...இந்த கேள்விகளுக்கு உனக்கு விடை தெரிந்தாலும் தெரியாவிட்டாலும் பிட் அடித்தாவது விடை சொல்ல வேண்டும்...இல்லாவிட்டால் உன் தலை தமிழ்நாட்டு காங்கிரஸ் கோஷ்டிகள் போல் சுக்கு ஆயிரமாக நொறுங்கி சிதறி விடும்...."

====நாட்டாமை மாதித்தனின் தீர்ப்பு அடுத்த அத்தியாத்தில் ==========

Sunday, 4 October 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் - காதல் சொல்லி வந்தாய்! - 6

அத்தியாயம் ஆறு - நீ துரோகி!

முந்திய அத்தியாயங்களை படிக்க அத்தியாயம் ஒன்று, அத்தியாயம் இரண்டு, அத்தியாயம் மூன்று,அத்தியாயம் நான்கு, அத்தியாயம் ஐந்து




"இதோட மூணாவது ரவுண்டு...மூணு ரவுண்டு எட்டு பவுண்ட்....நாலு சிகரெட் எண்பது பென்ஸ்....சைடுக்கு ஒரு ஒரு பவுண்ட்...எட்டு...ஒன்னு...ஒம்போது...ஒம்போது பவுண்ட் எண்பது பென்ஸ்...எடுத்து வை மாதி...அப்ப தான் அடுத்த ரவுண்ட் ஊத்துவேன்..."

"என்னது காசா..."

"பின்ன...வர்றவனுக்கெல்லாம் ஓசில ஊத்தி கொடுக்க நான் என்ன ஜாதிக் கட்சியா நடத்துறேன்...காச எடுப்பூ...."

"அதெல்லாம் பைசா பேறாது...குடிச்சதுக்கும் நீ சொல்ற கதையை கேட்டதுக்கும் சரியா போச்சி....வேணும்னா காந்தி கணக்குல எழுதிக்க.....இப்ப‌ அவுத்து விட்டின்னா நான் பாட்டு போய்க்கிட்டே இருப்பேன்..."

வேதாளம் நீண்ட பெருமூச்சு விட்டது....

"ம்ம்ம்....வோட்டு போட்றதுக்குத் தான் காசு கேக்குறானுங்கன்னா இப்ப கதை கேட்கவுமா....ஒரு காலத்துல நான் கதை சொன்னா அம்புட்டு பேரு...இப்ப காசு குடுத்து கதை கேட்க ஆள் கொண்டு வர வேண்டியதாருக்கு...என் பொழப்பு இப்பிடி மாபெரும் மாநாடு நடத்துற கட்சி மாதிரி கேவலமாயிடுச்சே...சரி சரி...வாங்கின காசுக்கு சத்தம் இல்லாம கதை கேட்பேன்னு குவாட்டர் பாட்டில் மேல சத்தியம் பண்ணு...."

"பண்ணிட்டா போச்சி...எங்களுக்கெல்லாம் சத்தியமும் சைட் டிஷ்ஷும் ஒன்னு...அப்பப்ப நக்கிப்போம்...."

மாதித்தன் பாதி முடிந்திருந்த விஸ்கி பாட்டில் மீது அடித்து சத்தியம் செய்தான்...

"பொய் சத்தியம் செஞ்சவனுக்கு டாஸ்மாக்குல கூட‌ எடம் கிடைக்காது பாத்துக்க..."

அலுத்துக் கொண்ட வேதாளம் கதையை மீண்டும் ஆரம்பித்தது....

=====================================

"கணக்கெல்லாம் பார்த்திட்டியாடா......மாலு என்னவோ கம்ப்யூட்டர் க்ளாசுக்கு கட்டணும்னு சொன்னா...அதுக்கு ஒரு தொள்ளாயிரம் வேணும்...."

"ப்பச்ச்...நீயே எடுத்துக்கம்மா...எல்லாம் அந்த பீரோவுல தான் இருக்கு..."

"ஆமா...ஏண்டா எப்ப பார்த்தாலும் உர்ருன்னு இருக்க...எதுனா ஒடம்பு சரியில்லையா..மணி தான் ஒம்பதரை ஆச்சே...மெஸ்ஸை மூடிட்டி நீ வேணா போய் படு...நான் இந்த பாத்திரத்தையெல்லாம் கழுவி வைக்கணும்...."

சரியில்லை தான்...உடம்பு இல்லை...மனசு...ஏனோ பயமாய் இருக்கிறது...ச்சே...என்ன இது...அதான் கல்பா சொன்னாளே...பிடிக்கலைன்னு சொல்லிடறேன்னு....அப்புறம் என்ன...இன்னும் ஃபோன் வரலை...கொஞ்ச நேரம் வெய்ட் செஞ்சி பார்க்கலாம்...பத்து மணி ஆகட்டும்...

"இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆகட்டும்மா...பத்து மணிக்கு மூடலாம்...யார்னா வருவாங்க..."

"சீக்கிரம் மூடினா கழுவி வச்சிட்டு படுக்க போகலாம்னு பார்த்தேன்.....ஆங்...ஃபோன் அடிக்குது...எடுத்து யாருன்னு பாரு..."

மாலதியின் அறையிலிருந்து ஃபோன் அடிக்கும் சத்தம் கேட்டது....

பத்து மணி ஆகப் போவுது....கல்பாவா...செல்லுக்கு தான ஃபோன் பண்றேன்னு சொன்னா...இல்ல...ஃபோன் பண்றேன்னு சொன்னா...செல்லுக்குன்னு சொல்லலை...ஆனா எப்பவும் செல்லுக்கு தான பண்ணுவா....இல்ல வேற யாராவதா... சிவராமன் குழப்பத்துடன் ஃபோனை எடுத்தான்....

"ஹலோ..."

"ஹலோ...யாரு...சிவராமனா...சிவா...நாந்தான் மாமா பேசறேன்..."

கல்பனாவின் அப்பா.

====================================

இதை எதிர்பார்க்கவில்லை...கல்பனா தான் ஃபோன் செய்திருக்க வேண்டும்...திடீரென்று அவள் அப்பா ஏன்....கல்பா அந்த மாப்பிள்ளையை பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லி....பெரிய பிரச்சினை ஆகிவிட்டதா...அவராக சொல்லட்டும்... சிவராமன் சமாளித்துக் கொண்டான்...

"ஆ...ம்ம்..ஆமா மாமா...சிவா தான் பேசறேன்...வீட்ல எல்லாரும் நல்லாருக்காங்களா..."

"எல்லாம் நல்லாதாம்ப்பா இருக்காங்க...அம்மா எப்படி இருக்காங்க...நீ எங்க இப்பல்லாம் வீட்டு பக்கமே வர்றதில்லை..."

சண்டை போடப் போகிறார் என்று எதிர்பார்த்தால் நல்லா பேசுறாரே....ஒரு வேளை கல்பா எதுவுமே சொல்லலியோ...

"அது...வேலை ரொம்ப ஜாஸ்தியாயிடுச்சி...அதான்...என்ன விஷயம் மாமா...அம்மாவை கூப்பிடவா..."

"இருக்கட்டும்ப்பா...எல்லாம் நல்ல விஷயம் தான்...கல்பனாவுக்கு கல்யாணம் நிச்சயம் பண்ணிருக்கோம்...மார்கழி முடிஞ்சதும் கல்யாணம்....மாப்ள அமெரிக்காவுல பேங்க்குல வேலை பார்க்கிறாரு...ரொம்ப நல்ல எடம்...எனக்கு கூடமாட ஒத்தாசையா நீயும் உங்க அம்மாவும் தான் கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ணனும்...அதுக்குத் தான் கூப்பிட்டேன்..."

என்ன இது...சிவராமனுக்கு கால்கள் லேசாக‌ நடுங்கியது...எதையாவது பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும்....ஃபோன் ஏன் வழுக்குகிறது....கல்பனா எதுவுமே சொல்லலியா...இல்லை...எல்லாரும் சேந்து அவளை மிரட்டி வச்சிட்டாங்களா...லவ் பண்றதுக்கு இந்தாளுக்கும் தெரியுமே...என்ன கொழுப்பிருந்தா எனக்கே ஃபோன் பண்ணி ஹெல்ப் பண்ண சொல்வான்...இனிமே பேசாம இருந்தா ஏறி மிதிச்சிட்டு போயிருவானுங்க...

சிவராமனின் குரல் சூடாக வழிந்தது...

"என்ன மாமா...எதுவுமே தெரியாத மாதிரி பேசறீங்க...நானும் கல்பாவும் லவ் பண்றோம்...இது உங்களுக்கும் தெரியும்...அத்தைக்கும் தெரியும்...கோயம்புத்தூர்ல எல்லாருக்கும் தெரியும்...இப்ப ஃபோன் பண்ணி வேற மாப்பிள்ளை பார்த்திருக்கேன்...நீ வந்து பந்தக்கால் நடுன்னு கூப்டுறீங்க...என்ன நக்கல் பண்றீங்களா..."

எதிர்முனையில் நீண்ட அமைதி... சாம பேத தான தண்டம்...சொன்னவன் அதிபுத்திசாலி...சாமத்திலும் பேதத்திலும் சாயாவிட்டால் தானம்...தானமும் தோற்றால் மட்டுமே தண்டம்...கல்பனாவை ஜெயிக்க சாமம் பேதம்...சிவராமனை ஜெயிக்க தானம்...விளக்கை அணைத்தால் எல்லா ஆம்பிளையும் ராமன்...அவசியம் வந்தால் ஒவ்வொரு மனிதனும் சாணக்கியன்...

கல்பனாவின் அப்பா காய் நகர்த்த ஆரம்பித்தார்...

"சிவா...என்னப்பா இது...உன்னை சின்னப் பையன்லருந்து தெரியும்...உங்க அப்பா போனதுக்கப்புறம் உன்னை படிக்க வைச்சவன் நான்...எத்தனை தடவை எங்க வீட்டுக்கு வந்துருக்க...எங்க வீட்லயே சாப்பிட்டுட்டு அப்படியே தூங்கிருவ...ஞாபகம் இருக்கா...அடிக்கடி வரப் போக, நீ உறவுங்கிறது கூட எங்களுக்கு மறந்து போச்சு.....எங்க வீட்ல‌ ஒருத்தனாத் தான் ட்ரீட் பண்றோம்...கல்பனாவும் உன்னை ஒரு நல்ல ஃப்ரண்டா தான் பார்க்கிறா...நீ ஏன் அதை லவ்வுன்னு எடுத்துக்கற...சரி...விடு...உன்னையும் குறை சொல்ல முடியாது...வயசுக் கோளாறு..."

"ஃப்ரண்ட்ஷிப் மட்டும் தான்னு கல்பா உங்கள்ட்ட சொன்னாளா? அவளை பேச சொல்லுங்க...உங்க கிட்ட எனக்கு என்ன பேச்சு..."

"ம்ம்ம்...கல்பனா உன்னை பத்தி எதுவும் சொல்லலை சிவராமா...நீ நல்ல ஃப்ரண்டா இல்லாட்டியும் பரவால்ல...நல்ல மனுஷனா இரு...அவளுக்கு மாப்பிள்ளை பிடிச்சிருக்கு...சரின்னுட்டா...நீ ஏன் குறுக்க நிக்கிற..."

"நீங்க என்ன மிரட்டினீங்கன்னு யாருக்கு தெரியும்...கல்பனாவை பேச சொல்லுங்க...இல்லாட்டி நான் இப்பவே கெளம்பி வர்றேன்...நீங்க என்ன பண்ணுவீங்கன்னு பார்க்கலாம்..."

"என்ன சிவா கலாட்டா பண்றியா...நீ பண்ணுவ...உன்னையெல்லாம் நம்புனதே தப்பு...பெத்த பொண்ணை மெரட்டி கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிற அளவு நான் கேவலமானவன் இல்ல....கல்பனாவுக்கு மாப்பிள்ளையை பிடிச்சிருக்கு....நீயே அவள்ட்ட கேட்டுக்க‌...கல்பா...இந்தா நீயே உன் ஃபரண்டு கிட்ட சொல்லு...உனக்கு மகேஷை பிடிச்சிருக்குன்னு நல்லா தெளிவா உறைக்கிற மாதிரி சொல்லு....குறுக்க நிக்க வேணாம்னு சொல்லு...."

"சிவா...நான் கல்பனா பேசறேன்..."

மிகத் தொலைவிலிருப்பது போல் மெல்லியதாக கல்பனா....

"சொல்லு கல்பா...உன்னை மிரட்டினாங்களா...யார் என்ன செய்றாங்கன்னு பார்க்கலாம்...தைரியமா சொல்லு..."

"இல்ல சிவா...யாரும் மிரட்டலை...."

சிவராமனுக்கு குரல் நடுங்கியது....

"அப்ப...அப்ப....அந்த மகேஷை உனக்கு பிடிச்சிருக்கா...."

"ஆமா..."

=================================

பெண் பார்த்து விட்டு போய் ஒரு வாரம் ஆகிவிட்டது...தேதி குறித்துவிட்டார்கள்...இன்னும் ரெண்டு வாரத்தில்.....கல்பனா மகேஸ்வரன்...

கல்பனா குழம்பிக் கொண்டிருந்தாள்...

மகேஷை பிடிச்சிருக்கு...ஆனா சிவாவையும் பிடிச்சிருக்கே...மகேஷை பிடிக்கலைன்னு சொல்ல காரணமே இல்ல...சிவாவை பிடிச்சிருக்குன்றதை தவிர...எப்படி பிடிக்கலைன்னு சொல்ல முடியும்...சிவாவை லவ் பண்ணா மகேஷை எப்படி பிடிச்சிருக்க முடியும்...ஒரு வேளை...அவன் சிவாவை விட அழகா இருக்கான்...அமெரிக்காவில வேலை...ச்சே...இல்ல...எனக்கு அது தோணவே இல்ல...

என்னமோ மகேஷை பிடிச்சிருக்கு...அதே மாதிரி சிவாவையும் பிடிச்சிருக்கு....சிவாவை ஏன் பிடிச்சிருக்கு...ரொம்ப நாள் பழக்கம்...ஃப்ரண்ட்...அவன்கிட்ட எல்லாத்தையும் பேசலாம்...அந்த முன் கோபம்...அப்புறம் ஸாரி...எல்லாம் பிடிச்சிருக்கு....மகேஷ்...ம்ம்....ஒரு மாதிரி துறுதுறுன்னு இருக்கான்...சிவா ஒரு ரிவர் மாதிரி...மகேஷ் கொஞ்சம் கடல் மாதிரி....ரெண்டு பேரையுமே பிடிச்சிருக்கு...

அது எப்படி கல்பா...ஒரு பொண்ணு எப்படி ரெண்டு பேரை லவ் பண்ண முடியும்...

லவ்வுன்னு யார் சொன்னா...பிடிச்சிருக்கு...அவ்வளவு தான்...ஒரே ஒருத்தரை தான் பிடிச்சிருக்கணுமா...ஏன் ரெண்டு பேரை பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்லக் கூடாதா...

அப்ப லவ் வேற பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றது வேறயா...லவ் என்ன கெட்ட வார்த்தையா...நீ பிடிச்சிருக்குன்னு சொல்றது எந்த அர்த்தத்தில....உண்மைய சொல்லு கல்பா....நீ ரெண்டு பேரையும் லவ் பண்றியா....

ச்சே...அது அசிங்கமா இருக்கே...எப்படி ரெண்டு பேரை லவ் பண்ண முடியும்...

என்ன தப்பு கல்பா...காஃபியும் பிடிக்கும்...டீயும் பிடிக்கும்....ஆண் குழந்தையையும் பிடிக்கும்...பெண் குழந்தையும் பிடிக்கும்...அம்மாவும் பிடிக்கும்...அப்பாவும் பிடிக்கும்...அப்ப சிவராமனும் பிடிக்கும்...மகேஷும் பிடிக்கும்...இதுல என்ன தப்பு...இல்லைன்னு சொல்றியா...அப்ப நீ சொன்னதுல எது உண்மை எது பொய் கல்பா....நீ சிவராமனை லவ் பண்றேன்னு சொன்னது உண்மையா இல்ல மகேஷை பிடிச்சிருக்குன்னு சொன்னது பொய்யா...சரி, நீ சிவராமனை லவ் பண்றது தான் உண்மைன்னு வச்சிக்குவோம்....அப்ப மகேஷை ஜஸ்ட் பிடிச்சிருக்கா இல்ல லவ் பண்றியா...எதுனா ஒண்ணு தான் சாய்ஸ்...

சிவராமனோட ஏழு வருஷம் லவ் கல்பா..ஜஸ்ட் பிடிச்சிருக்குன்னு உன்கிட்ட நீயே பொய் சொல்லாத.....எத்தனை ப்ளான் பண்ணிருப்பீங்க...அழகா ரேஸ் கோர்ஸுல ஒரு ஃப்ளாட்...குட்டி குட்டியா பசங்க....ஊட்டி, கொடைக் கானல், ப்ளாக் தண்டர் வருஷா வருஷம் டூர்...அன்னபூர்ணா மாதிரி ஒரு பெரிய ஹோட்டல்...எப்படியாவது ஒரு ஃபோர்ட் கார்....

எல்லாத்தையும் மறந்துடுவியா கல்பா....உன்னால சிவராமனை விட்டுட முடியுமா...அமெரிக்காவுல போய் கார், பங்களா...பளபளப்பா புருஷன்...உன்னால வாழ முடியுமா...ஃபோர்ட் காரை பார்க்கும் போதெல்லாம் உனக்கு உறுத்தாது??...

நீ செல்ஃபிஷ்...துரோகி கல்பா...நட்புத் துரோகி...காதல் துரோகி...மகேஷ் , சிவராமன் ரெண்டு பேரும் அவங்க சைட்ல கரெக்ட்...நீ தான் தப்பு...

இல்ல...சிவராமனை மறந்துட்டு என்னால வாழ முடியாது...மனசுல உறுத்திக்கிட்டே இருக்கும்...அது மகேஷுக்கும் துரோகம்...வேணாம்...மகேஷ் கிட்ட எப்படியாவது சொல்லிக்கலாம்...சிவராமன்கிட்ட பேசினா என்ன....இப்ப டைம்...எட்டு மணி ஆகுது...சிவா இப்ப மெஸ்ல பிஸியா இருப்பானே...இருக்கட்டும்....

நைன் எய்ட் நைன் ஃபோர் ட்டூ நைன் ஃபைவ் நைன் ஃபைவ் ஒன்...

கல்பனா தன் மொபைல் போனில் சிவராமனின் எண்களை அழுத்த ஆரம்பித்தாள்....

======================

"சார்...இங்க கொஞ்சம் சாம்பார்...அடுத்து நாலு இட்லி சொல்லிடுங்க..."

"சார்...நமக்கு பில்லு எவ்வளவு....ஏதோ ஃபோன் அடிக்குது பாருங்க..."

Kalpa Calling....Kalpa Calling.... சிவராமன் தன் மொஃபைல் ஃபோனை வெறித்தான்...

கல்பா...ஏன் பேச வேண்டும்....பேச என்ன இருக்கிறது....இல்லை...கல்பாவிடம் பேசாமல் இருக்க முடியாது....

"ஹலோ...சிவராமன் ஹியர்..."

"சிவா...நான் கல்பா...உன்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணும்...."

சிவராமனுக்கு கசப்பாக இருந்தது....

"என்ன பேசணும்....கல்யாணத்துக்கு பந்தக்கால் நட நான் வரணுமா...."

அமைதி....

"இல்ல சிவா...இந்த கல்யாணத்தை நிறுத்தணும்..."

======================== தொடரும் =====================

(பின் குறிப்பு: ஆணி அதிகமாகி என் பாடி பஞ்சர் ஆகிவிட்டதால் கடந்த சில நாட்களாக அதிகம் படிக்க முடியவில்லை...எதுவும் எழுதவும் முடியவில்லை...தாமதத்திற்கு நண்பர்கள் மன்னிப்பார்களாக...Also sorry for this such a long post...நீ அப்படியே எழுதிட்டாலும்.. வெளங்கிரும்...சந்தோஷமா இருந்தம்டே என்பவர்கள் துக்கத்தில் அடுத்த குவாட்டரை ஆர்டர் செய்க‌!)


Friday, 25 September 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் காதல் சொல்லி வந்தாய்! -5

அத்தியாயம் ஐந்து: எங்கிருந்தோ வந்தான்

முந்திய அத்தியாயங்களை படிக்க அத்தியாயம் ஒன்று, அத்தியாயம் இரண்டு,அத்தியாயம் மூன்று, அத்தியாயம் நான்கு


காதல்....புதிரா புனிதமா? எப்பொழுதும் துடிக்கும் இதயமா இல்லை அவ்வப்போது உதிரும் முடியா? ஒரே ஒரு முறை பூக்கும் மலரா இல்லை வெட்ட வெட்ட வளரும் களையா? உணர்வுகளின் சங்கமமா இல்லை உடல்களின் புணர்ச்சியா? காதலா காமமா? காமத்தின் வேஷம் காதலா...காதலின் மறுபுறம் காமமா? ஆறு வயதில் வருவது காதலா இல்லை அறுபது வயதில் வருவது காதலா? காதலுக்காக காதலை துறத்தல் காதலா இல்லை காதலுக்காக உயிரை துறத்தல் காதலா? காதலித்து தோற்றவர்கள் காதல் வெற்றியா இல்லை காதலிக்கப்படாமலேயே காதலிப்பவர்களின் காதல் உச்சமா? அது இலக்கியமா இல்லை இலக்கணமா? அதுவா இதுவா?

எது காதல்....எது தான் காதல்?? எது வெற்றி எது தோல்வி? எது உச்சம் எது வீழ்ச்சி?? சமன்படாத சமன்பாடுகளின் விடை அறிந்தவன் எவன்? ஒரு கோடி விடைகளில் சரியான விடை எது??


"லவ் பத்தி நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க கல்பனா?....."

மகேஷ் கேட்டதும் கல்பனாவிற்கு திக்கென்றிருந்தது....ஒரு வேளை...இவனுக்கு சிவராமனைப் பற்றி தெரிந்திருக்குமா...இல்லை இவனுக்கு யாருடனாவது காதலா....நம்மளை மாதிரியே வேறு வழியில்லாம பெண் பார்க்க ஒத்துக்கிட்டானோ.....இவன் கதை எனக்கெதுக்கு....நான் லவ் பண்றேன்ன்னு சொல்லிடலாமா....ச்சே....எதுக்கு இவன்கிட்ட போய் என் கதைய சொல்லணும்...

"லவ்...ம்ம்ம்..எப்படி சொல்றது...திடீர்னு கேக்கறீங்க....வேணும்னா...."
மகேஷ் மெதுவாக நெற்றியில் அடித்துக் கொண்டான்...


"ஸாரி...ஸாரி.......இடியாட்டிக் கொஸ்டின் இல்ல.....திடீர்னு லவ் பத்தி உங்களை கேட்டா நீங்க என்ன சொல்வீங்க.....அது...நான் சொல்ல வந்தது வேற....கரெக்டா சொல்றதுன்னா...நான் ஒரு பொண்ணை லவ் பண்றேன்...அதான்...."

இரவு...பகல்...குளிர்...வெயில்...நெருப்பு...நீர்...இருட்டு....வெளிச்சம்...ஆண்...பெண்...உலகம் இரண்டாகவே இருக்கிறது....என்றைக்கும்...எப்பொழுதும்...இப்பொழுதும்....
கல்பனாவிற்கு ஒரே சமயத்தில் சந்தோஷமாகவும் ஏனோ வெறுமையான ஒரு துக்கமாகவும் இருந்தது...ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....அப்பாடா....இவனுக்கு வேற ஒரு லவ் இருக்கு....அப்ப இந்த கல்யாணம் நடக்காது...சந்தோஷம்....இவனுக்கு வேற ஒரு லவ்வரா....யார் அந்த பெண்...காரணம் இல்லாமல் வெறுமை....வெறுமை சூழ் உலகு...


"ஓ...உங்களுக்கு ஏற்கனவே லவ் இருக்கா...."

"ஆமா கல்பனா...சின்ன வயசுலருந்தே லவ்...அது கொஞ்சம் பெரிய கதை..."
"நீங்க என்கிட்ட சொல்லனும்னு அவசியம் இல்ல...உங்க வீட்ல என்னை பிடிக்கலைன்னு சொன்னா போதும்..."


"இல்ல அது சரியா இருக்காது...உங்கள்ட்ட சொல்லணும்..."

கல்பனாவுக்கு எரிச்சலாக இருந்தது...இவன் யாரை லவ் பண்ணா எனக்கென்ன...லவ் பண்றதை பெத்தவங்க கிட்ட பேச துணிச்சல் இல்லை...பெண் பார்க்க வந்துட்டு இங்க வந்து கதை பேசிக்கிட்டு இருக்கான்...இவனுக்கெல்லாம் எதுக்கு காதல்....

"சரி சொல்லுங்க..."

"ம்ம்ம்...ஏன் எதுக்குன்னு தெரியாது.. அவங்க பேர் கூட தெரியாது...ஆனா சில பேரை பார்த்தாலே பிடிச்சிரும் இல்ல...அது மாதிரி....நான் அப்ப ஸ்கூல் படிச்சிக்கிட்டு இருந்தேன்...ப்ளஸ் டூ....அப்ப தான் அந்த பொண்ணை பார்த்தேன்...என்னை விட ஒரு நாலு வயசு ஜூனியரா இருக்கும்....ஒரு மாதிரி துறுதுறுன்னு ரொம்ப க்யூட்...."

ஸ்கூல் படிக்கும் போதே லவ்வா....சரிதான்....

"அப்பவே லவ்வா??"

"ம்ம்ம்....அது லவ்வுன்னு சொல்ல முடியாது...ஒரு மாதிரி அஃபக்க்ஷன்னு வச்சிக்கங்களேன்....ச்சே...பொண்ணு ரொம்ப க்யூட்டா இருக்கு....நாம லவ் பண்ணா இப்படி ஒரு பொண்ணைத் தான் பண்ணனும்னு ஒரு மாதிரி தாட்ஸ்...அது அப்படியே மனசுல நின்னுடிச்சி....எந்த பொண்ணை பார்த்தாலும் அந்த பொண்ணோட கம்பேர் பண்ணி மார்க் போட்ற மாதிரி....."

மார்க் போட்றதா....கல்பனாவுக்கு சிரிப்பாக இருந்தது....

"மார்க் போட்றதுன்னா....இது அறுவது...இது எழுபது....இது ஃபெயில்னு பசங்க மார்க் போட்ற மாதிரியா....சரி...உங்க லவ்வரை விட யாருமே மார்க் அதிகம் வாங்கியிருக்க முடியாதே...."

மஹேஷ் பெரிய பாரத்தை இறக்கி வைத்தவன் போல சிரித்தான்.... "கரெக்ட்...எந்த பொண்ணுமே அவளை விட அதிக மார்க் வாங்கலை....கிட்டத்தட்ட பத்து வருஷம்....லவ் இன்னும் டீப்பா தான் ஆகிக்கிட்டு இருக்கு..."

"சரியாப் போச்சி...அப்ப அந்த பொண்ணை கல்யாணம் பண்ணிக்க வேண்டியது தான...எதுக்கு என்னை பெண் பார்க்க வந்தீங்க....வீட்ல ஒத்துக்க மாட்டாங்கன்னா?"

"அது...ரீஸன் அதில்ல....ம்ம்ம்ம்...எனக்கு அந்த பொண்ணை ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...ஆனா அந்த பொண்ணுக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கான்னு தெரியலையே..."

ம்ம்க்கும்...ஒன் சைட் லவ்வுக்கு தான் இவ்ளோ பில்டப்பா....ஆளு வெளிய தான் அழகா இருக்கான்...உள்ள கொஞ்சம் லூஸா இருப்பான் போலருக்கே...கல்பனாவுக்கு பெரிதாக‌ சிரிக்க தோன்றியது...ச்சே...வேணாம்...இப்ப சிரிச்சா...பாவம்...

"அப்ப பத்து வருஷமா ஒன் சைட் லவ்வா...இவ்ளோ நாளா லவ் பண்றீங்க...பேசாம அந்த பொண்ணுக்கிட்டயே கேட்ருக்கலாமே..."

மஹேஷ் சிரித்தான்...

"கேட்ருக்கலாம்...சான்ஸ் கிடைக்கலை....சரி...இப்ப கேக்குறேன்....உங்களுக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கா கல்பனா?...."

=============================

"சார்....இங்க ரெண்டு தோசை....கேட்டு ரொம்ப நேரமாச்சிங்...."

"ஸாரிங்க....அது அங்க சப்ளை பண்ணதுல விட்டு போயிடுச்சி...உங்களுக்கு ரெண்டு பூரி....வேற....."

"பூரி இல்லைங்....ரெண்டு தோசை....முறுகலா...."

"ஆங்...ரெண்டு தோசை...."

இன்னேரம் பெண் பார்க்க வந்திருப்பாங்களா....பத்து மணிக்கு ஃபோன் பண்றேன்னு சொன்னா....எட்டு மணி தான் ஆகுது....ச்சே...இன்னும் ரெண்டு மணி நேரம் இருக்கே...க‌ல்பாவுக்கு ஃபோன் செஞ்சா என்ன....வேணாம்...இன்னும் கொஞ்ச நேரம் ஆகட்டும்..... ஏனோ சில நேரங்களில் காலம் மிக மெதுவாக நகர்கிறது....

சிவராமன் சமையல்கட்டை நோக்கி கத்தினான்....

"இங்க ரெண்டு பூரி...."

==================================

மே மாத வெயில்...கழுத்தெல்லாம் வியர்த்து முகம் கறுக்கும் நிலையில் மழை வரும் என்று குடையுடன் நடப்பவர்கள் எவருமில்லை....திடீரென்று மழை வந்து தொப்பலாக நனைவது போல்...ஏதோ லவ்....வீட்ல சொல்ல முடியாம இங்க பொண்ணு பார்க்க வந்து தொல்லை பண்றான்....நினைத்துக் கொண்டிருந்த கல்பனா அதை எதிர்பார்க்கவில்லை....

"என்னது....நானா....நீங்க....நீங்க...நான் உங்களை பார்த்ததே இல்லியே..."

"ஆமா....கல்பனா...நான் சொன்ன அந்த க்யூட் கேர்ள்...உங்களை தான் நான் பார்த்தது....உங்க அப்பா தான் எனக்கு ட்வெல்த்ல பிஸிக்ஸ்...நீங்க என்னை பார்க்கலை...உங்க வீட்ல தான் நான் உங்களை பார்த்தேன்...அன்னிலருந்து....என்னோட பேங்க் பாஸ்வேர்ட் கூட கல்பா தான்....கல்பா மகேஷ்....பாஸ்போர்ட்ல கல்பனா மகேஸ்வரன்....நல்லாருக்குல்ல...."

யார் இவன்....பத்து வருஷம்....ஒரு நாள்....ஒரு நாள் கூட பார்த்ததில்லை....இன்றைக்கு....எங்கிருந்து வந்தான்...

"ஸாரி...கல்பனா...இல்ல கல்பா....உங்க ஷாக் எனக்கு புரியுது....இவன் யார்னு யோசிக்கிறீங்க இல்லியா....ம்ம்ம்ம்...பெரிசா சொல்ல ஒண்ணுமில்ல....மகேஷ்....ஸன் ஆஃப் கார்த்திக்கேயன்....பி.ஈ....எம்.பி.ஏ.....இன்வெஸ்ட்மென்ட் பேங்கிங்...கோல்ட்மன் ஸாக்ஸ்ல மார்க்கெட் அனலிஸ்ட்....நியூயார்க்ல வீடு....ரஜினிகாந்த்....ஹாரிஸன் ஃபோர்ட்...டானியல் க்ரெய்க்..மாட் டேமன் ஃபேன்....ஆஃபிஸ் பார்ட்டில பியர்...வீக் என்ட்ல மட்டும் கொஞ்சம் விஸ்கி...எப்பனா சிகரெட்...அழகான பொண்ணுங்களை மட்டும் அப்பப்ப சைட் அடிக்கிறது....என்னைக்காவது சொந்தமா பேங்க் ஓப்பன் செய்யணும்னு ஒரு சின்ன ஆசை...ரொம்ப நல்லவனுமில்ல....கெட்டவனுமில்ல....இப்ப சொல்லுங்க...இல்ல...போங்க வாங்க...ஒரு மாதிரி டிஸ்டன்ஸா இருக்குல்ல...இப்ப சொல்லு கல்பா...உனக்கு என்னை பிடிச்சிருக்கா...."

பாலக்காடு தாண்டிய காற்று கோவையில் மெல்ல மார்கழி பனியாய் இறங்க ஆரம்பித்திருந்தது....சுட்டெரிக்கும் சூரியனில்லை...கண்ணை கூச வைக்கும் வெளிச்சமில்லை...உடலுடன் உடல் உரசலை வெறுக்க வைக்கும் வியர்வை இல்லை...பனி விழும் இரவுகள் படைக்கும் கடவுளின் நேரம்...குளிருக்கு இதமாக விளக்கில் விழும் விட்டில் பூச்சிகள்....இரவுகள்....சாத்தானின் நேரமும் கூட...

"இப்பிடி திடீர்னு கேட்டா....என்னன்னு....."

"இல்ல கல்பா...லவ்வை சொல்றதுக்கு முன்னாடி நான் க்வாலிஃபைடா இருக்கணுமில்ல.....பத்து வருஷமா இதைக் கேட்கத் தான் வெய்ட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கேன்...ப்ளீஸ்....இப்ப சொன்னா நல்லது....பிடிச்சி தான் இருக்கணும்னு நான் சொல்லலை...ஆனா....என்னை பிடிச்சிருக்கா இல்லையா..."

நான் நோக்குங்கால் நிலம் நோக்கி நோக்காக்கால் தான் நோக்கி மெல்ல நகும்....நிலம் நோக்குவதன் காரணம் இதை சொன்ன வள்ளுவனுக்கு தெரியுமா...ஆயிரம் காரணங்கள் இருக்கலாம்....தன் முகத்தை மறைப்பதும் அதில் ஒன்றாக இருக்கலாம்....

அடர் சிவப்பில்...மெல்லிய வெண்மையில்...புதிதாய் பூக்க ஆரம்பிக்கும் மாதுளை மொட்டுக்களை பார்த்த படி கல்பனா மெதுவாய் பேசினாள்.....

"பிடிச்சிருக்கு...."

===============================

இவ்ளோ நேரம் கதை சொல்றேன்...ஒரு சத்தத்தையும் காணோமே...தூங்கிட்டானோ....க்ளைமாக்ஸ் சீனில் புள்ளி விவரம் அடுக்கும் புரட்சிக் கலைஞர் போல வேகமாக கதை சொன்ன வேதாளம் திடீரென்று நிறுத்தி விட்டு பக்கத்தில் அழுக்கு பாட்டிலில் இருந்த அழுக்கு தண்ணீரை மாதித்தன் முகத்தில் பொளேரன்று கொட்டியது...

"ஏய்ய்....ய்ய்.....என்னா...யாரு....அடச்சீ....சனியனே...எதுக்கு இப்ப தண்ணி ஊத்துன...."

"ஹிஹி...ஹிஹ்ஹிஹி....அது ஒண்ணுமில்ல மாதி...நெம்ப நேரமா சத்தமே இல்ல...அதான்...தூங்கிட்டியோன்னு பார்த்தேன்...."

"மூஞ்சைப் பாரு....ஒன் எழவு பெரிய எழவாருக்கு....சரி...தண்ணி ஊத்துனது தான் ஊத்துன.....இந்த பாழடைஞ்ச குகைல எதுனா தண்ணி வச்சிருப்பியே....அதை ஒரு க்ளாஸ்ல ஊத்து...."

வேதாளம் இளித்த‌து......

"இல்லாமையா....செவிக்கு உணவில்லா போழ்து வயிற்றுக்கும் சிறுது ஈயப்படும்..."

"ம்ம்ம்க்கும்...காதுல ஈயத்தை ஊத்தறது பத்தாதுன்னு கிட்னிக்கு வேறயா....ஈயி...ஈயி....அப்பிடியே ரெண்டு சிக‌ரெட்டையும் ப‌த்தை வையி..."

ப‌தில் பேசாத‌ வேதாள‌ம் இர‌ண்டு க்ளாஸ்க‌ளில் ஸ்காட்ச் விஸ்கியை ஊற்ற‌ ஆர‌ம்பித்த‌து....




===============தொடரும் ======================

Monday, 21 September 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் - காதல் சொல்லி வந்தாய் - 4

அத்தியாயம் நான்கு - கறுப்பு குதிரை




"ராகுல் த்ராவிட் இஸ் ஆன் செவன்டி ட்டூ...ஆன் ஹிஸ் வே ட்டூ ய ஃபேபுலஸ் சென்ச்சுரி...த வால் இஸ் ப்ரூவிங் ஹவ் ஸ்ட்ராங் இட் இஸ்..."

டி.வி.யில் யாரோ உற்சாகமாக அலறிக் கொண்டிருந்தார்கள்...முகங்கள் முகங்கள்...காவி பச்சை வெள்ளை நிறங்களில் கிரிக்கெட் மைதானமெங்கும் முகங்கள் முகங்கள்...காற்றில் கூச்சலிடும் கைகள்...தரையில் பதிய மறுக்கும் கால்கள்...

கையில் பேட்டுடன் ராகுல் த்ராவிட் கால்களை நகர்த்திக் கொண்டிருந்தார்...ஓப்பனிங்கில் ஆரம்பித்து முப்பத்தாறாவது ஓவர்..சச்சின் டென்டுல்கரில் ஆரம்பித்து எம்.எஸ்.தோனி வரை போய் விட த்ராவிட் மட்டும்....எல்லா பால்களையும் அழகாக சமாளித்து....

அந்த பால் அப்படி ஒன்றும் டேஞ்சர் என்று சொல்ல முடியாது... ..மீடியம் ஃபாஸ்ட்...வழக்கமான் இடத்தில் பிட்ச் ஆகி...வைட் போல விலகி சென்று...ஓ...நோ...திடீரென்று ரிவர்ஸ் ஸ்விங்க்.......அவுட்...த்ராவிட் அவுட்....த வால் இஸ் கான்.....பெரும் சத்தத்தில் டி.வி. கூச்சலிட்டது....

பார்த்துக் கொண்டிருந்த கல்பனா மணியை பார்த்துக் கொண்டாள்...மூன்று மணி.....இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தான்...ஆறு மணிக்கு அவர்கள் வந்து விடுவார்கள்....

அந்த மகேஷ் எப்படி இருப்பான் என்று தெரியவில்லை.... நேற்றைக்கு இரவெல்லாம் சண்டையிட்டு கடைசியில் அப்பா கெஞ்ச ஆரம்பித்து விட்டார்... ரொம்ப நல்ல பையன்.... என்னோட பழைய ஸ்டூடன்ட்....அமெரிக்காவுல வேலை....நீ மட்டும் சரின்னு ஒத்துக்கிட்டா எல்லாருக்கும் நல்லது....ஒனக்கு பின்னாடி ரெண்டு தங்கச்சிங்களையும் எப்படின்னா கரையேத்திருவேன்....எல்லாம் இப்ப உன் கைல தான் இருக்கு கல்பனா...

கெஞ்சுகிற ஒரு மனிதரிடம்...பிறந்த நாளிலிருந்து பார்த்து பார்த்து வளர்த்து....கைப்பிடித்து நடக்க வைத்து....தினமும் பள்ளிக்கு அழைத்து சென்று...அவள் டென் த்தில் பள்ளியில் முதல் மார்க் வாங்கிய போது தெருவில் எல்லாருக்கும் சாக்லேட் கொடுத்து...காலேஜ் டிஸ்டன்சா இருக்கு...கையில காசு இருந்தா உனக்கு ஒரு வண்டி வாங்கி கொடுத்துடுவேன்...இப்ப இல்ல...டெய்லி நானே உன்னை ட்ராப் பண்றேன்...பொண்ணுன்னா பாட்டு மட்டும் தான் கத்துக்கணும்கிறதெல்லாம் பழைய பேஷன்....இப்ப டென்னிஸ் ஆட்றது தான் ஃபேஷன்...அவளை டென்னிஸ் க்ளாஸில் சேர்த்து விட்டு..... அப்படிப்பட்ட அப்பாவிடம் என்னவென்று சொல்வது.....

"என்னப்பா இது....உங்களுக்குத் தான் சிவா மேட்டர் எல்லாம் தெரியும்ல....அப்புறம் எப்படிப்பா....நான் நாளைக்கு பொண்ணு பார்க்க வரவங்க கிட்ட எப்படி சரின்னு சொல்ல முடியும்....சிவாவுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்றது...."

"ம்ம்ம்....என்னம்மா இது.....ஃப்ரண்ட்ஸுன்னு தான் நான் நினைச்சிக்கிட்டு இருக்கேன்....நீயும் அப்படியே நினைச்சிக்க...சிவா கேட்டா நான் பேசிக்கிறேன்....உறவுக்காரங்க...நான் சொன்னா கேப்பாங்க......அவனுக்கும் நானே நல்லதா ஒரு பொண்ணு பார்த்து முடிச்சி வைக்கிறேன்....அவனுக்கு பிஸினஸ் நடத்தக்கூட எதுனா காசு அரேஞ்ச் பண்ணி கொடுக்கலாம்....பாவம் அவனும் கஷ்டப்பட்றான்...."

கல்பனாவுக்கு மீண்டும் எரிச்சலாக இருந்தது.....சுயநல நாக்கு எப்படியெல்லாம் புரள்கிறது....

"அசிங்கமா பேசாதீங்கப்பா....அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாது....நான் நாளைக்கு முடியாதுன்னு தான் சொல்லப் போறேன்....அதுக்கப்புறம் அது உங்க பிரச்சினை...."

அப்பா முகத்தை திருப்பி கொண்டார்.... "உன் இஷ்டம்மா...நீ உன்னை மட்டும் பார்க்கிற....எனக்கு மூணு பொண்ணுங்க....நான் எல்லாரையும் பார்க்கணுமே...உன்னைய தான் மூத்த பையன் மாதிரி நினைச்சிக்கிட்டு இருந்தேன்...நீ சரின்னா உன் தங்கச்சிங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ண மாதிரி இருக்கும்....முடியாதுன்னா என்ன சொல்றது....நான் பிச்சை எடுத்தாவது அவங்களையும் கரையேத்தி தான் ஆகணும்...."

மேலே எதுவும் பேசாமல் அப்பா வெளியே புறப்பட்டு சென்று விட்டார்....அதிக டென்ஷனுடன் இருந்தால் புகைப்பது அவர் பழக்கம்....அதற்காக இருக்கலாம்...

டி.வியில் இந்தியா ஒன்பது விக்கெட்டுகளை இழந்து போராடிக் கொண்டிருக்க கல்பனாவுக்கு உள்ளுக்குள் வியர்க்க ஆரம்பித்தது.....இன்னும் மூன்று மணி நேரம் தான்...என்ன சொல்லப் போகிறேன்...எப்படி சொல்லப் போகிறேன்...

====================================

"எங்க பாட்டனுக்கு கும்பகோணம்....வெள்ளைக்காரன் காலத்துல கோயம்புத்தூரு பாலக்காடு, ஊட்டியெல்லாம் பாக்குறதுக்கு நல்ல ஆளு வேணும்னு இங்க ரயில்வேல தொரையே கூப்டாராம்....கும்மோணத்தான்னா அப்பிடி ஒரு மரியாதை...அப்படித்தான் இங்க செட்டில் ஆனது...இன்னிக்கும் எங்க அப்பாரு ஊர்னு சொன்னா அது கும்மோணம் தான் பாத்துக்கங்களேன்.....அவரு இருக்க வரைக்கும் வருஷா வருஷம் குல தெய்வ கோயிலுக்கு திருவிழான்னா கும்மோணம் கெளம்பி போய்டுவாரு... "

மாப்பிள்ளையின் அப்பா சுய விளம்பரம் செய்து கொண்டிருக்க அம்மாவோ பெரிய சிரிப்புடன் தன் பிள்ளையின் பெருமையை முரசறைந்து கொண்டிருந்தாள்....

"எங்க வீட்டுக்காராரு கூட அதிகம் இல்ல....ஆனா மகேஷுன்னு தான் எங்க வீட்ல விதிவெலக்கா அடி முடி காணா மகேசன் மாதிரி அப்பிடி ஒரு ஒயரம்...நெகு நெகுன்னு...நான் நிமிந்து பாத்து தான் பேச வேண்டியதாயிருக்கு....கை நிறைய சம்பளம்...ஆளும் நல்லா இருக்கான்.....அமெரிக்காவுல வேல....வீட்டுக்கு ஒரே புள்ள...எங்கடா எதுனா வெள்ளைக்காரிய கூட்டிக்கிட்டு வந்துருவானோன்னு வயித்துல நெருப்ப கட்டிக்கிட்டு தான் இருந்தேன்னு வச்சிக்கங்களேன்...என் கையால தாலி எடுத்து குடுத்தா குல தெய்வத்துக்கு கொடை குடுக்கறதா நேந்துக்கிட்டு இருக்கேன்....ஒங்க பொண்ணு புண்ணியத்துல எங்க சாமிக்கு இந்த வருஷ கொடை போங்க...."

இதற்காகவே கூட்டி வருவார்கள் போல....வந்திருந்த கும்பலில் ஒருவர் தனது கடமையை செய்ய ஆரம்பித்தார்....

"அதெல்லாம் இருக்கட்டும்க்கா...இப்ப பொண்ணு பிடிச்சிருக்கா இல்லையான்னு சொல்லிட்டா மேற் கொண்டு பேச வேண்டியதை பேசி முடிக்கலாம்ல..."

"என்னத்தை பேசறது....பொண்ணு எங்களுக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு...காசு பணமெல்லாம் கூட வேணாம்....பொண்ணை இப்பவே எங்க கூட கூட்டிக்கிட்டு போலாம்னு இருக்கேன்...."

கல்பனாவின் அப்பா சந்தோஷமாக சிரித்தார்.... "பெரியவங்க பளிச்சின்னு சொல்லிட்டீங்க....எங்களுக்கு முழு சம்மதம்....மேல நீங்க என்ன கேக்கறீங்கன்னு சொல்லிட்டா தேதி குறிச்சிடலாம்...."

தன்னிடம் சம்மதம் கேட்பார்கள் என்று நினைத்திருந்த கல்பனாவுக்கு திக்கென்றிருந்தது....அப்பா நேற்று பேசியது என்ன...

இதை எப்படியோ தெரிந்தவன் போல‌ இது வரை அதிகம் பேசாமல் சிரிப்புடன் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மகேஷ் மறுப்பவன் போல தலையை அசைத்து பேச ஆரம்பித்தான்....

"இருங்கம்மா....நான் பொண்ணுக்கிட்ட கொஞ்சம் பேசணுமே...."

மகேஷின் அம்மா மனோரமா ரசிகை.... "ஆமாடா...கல்யாணம் பண்ணிட்டு அப்புறம் பேசிக்கிட்டே தான இருக்கப் போற...அதுக்குள்ள என்ன....சரி சரி போய் பேசிட்டு வா...."

===============================

பிடிக்கலை...இந்த கல்யாணம் எனக்கு பிடிக்கலை...எப்படியாவது சொல்லி விட வேண்டியது....மகேஷை பற்றி கவலை இல்லை....அவன் யாரோ நான் யாரோ...அப்பா தான் உடைந்து போய் விடுவார்....அவரிடம் அப்புறம் பேசிக் கொள்ளலாம்....விற்பனை செய்ய நான் என்ன சட்டியா பானையா....தங்கை வாழ்க்கையை பார் என்று தான் சொல்வார்....சம்பந்தப்பட்ட நித்யாவும் நந்தினியும் கூட இதை ஒத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள்....நந்தினி இப்ப தான் ப்ளஸ் டூ....எதுவும் புரியாது....நித்யாவிடம் பேசலாம்...அப்பாவிடம் நித்யாவையே பேச வைக்கலாம்....அட...மாதுளை மரம் பூக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சே...ச்சே...பூவெல்லாம் ரொம்ப அழகாயிருக்கு....நாளைக்கு ஒழுங்கா தண்ணி ஊத்தனும்...பேசணும்னு சொன்னான்....எங்க இந்த மகேஷை இன்னும் காணோம்....

தோட்டத்தில் இருந்த மாதுளை மரம் கல்பாவின் கைபட்டு ஒவ்வொரு இலையாக இழந்து கொண்டிருக்க மகேஷ் அவளை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான்....

"ஸாரி..நான் செருப்பு போடாது வந்துட்டேன்...ஷூ மாட்ட கொஞ்சம் லேட்டாயிடுச்சி...."

முதல் வார்த்தையே ஸாரியா....இன்னும் எத்தனை ஸாரியோ....எதுக்கெல்லாம் ஸாரியோ....கல்பாவுக்கு கொஞ்சம் சிரிப்பாக இருந்தது....

"ம்ம்ம்...பரவாயில்ல...."

"ம்ம்ம்ம்....ஈவ்னிங் ஆயிட்டா கோயம்புத்தூர் கொஞ்சம் ச்சில்லுன்னு ஆயிடுதுல்ல..."

"ம்ம்ம்...ஆமா..."

"நீங்க பி.எஸ்.ஸி. தான....எந்த காலேஜ்..."

"பி.எஸ்.ஜி"

"அட...நானும் அங்க தான்...ஆனா இஞ்சினியரிங்...ஹ ஹாஹ்ஹ்ஹா...."

பெரிதாய் ஜோக் சொன்னவன் போல சிரித்தவனை கல்பனா நிமிர்ந்து பார்த்தாள்... சராசரிக்கும் அதிகமான உயரம்...மங்கலான மெல்லிய இருளில் சிரிக்கும் கண்கள்...கூர்மையான மூக்கு....கருப்பும் இல்லாது வெளீரென்று வெளுப்பும் இல்லாது இரண்டும் கலந்த நிறம்....கலைந்து கிடக்கும் தலை...தானாக கலைந்ததா இல்லை கலைத்து விடப்பட்டதா என்று தெரியவில்லை...கொஞ்சம் சின்ன வயசு அஜித் மாதிரி தான் இருக்கான்...ம்ம்ம்....அதான் அவங்க அம்மா ரொம்ப அலட்டிக்கிறாங்க....

மீண்டும் அவனே பேச ஆரம்பித்தான்....

"ம்ம்ம்....உங்க டைம்பாஸ் என்ன....டி.வி....சினிமா..."

"டே டைம்ல வேற என்ன பண்றது....டி.வி. தான்....ஆனா எனக்கு டி.வி. பிடிக்காது....புக் படிப்பேன்...ஈவ்னிங் அப்பப்ப டென்னிஸ்...."

"அய்யோ...டென்னிஸ் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்....நானும் விளையாடுவேன்...என்ன புக் படிப்பீங்க...அகதா க்றிஸ்டி....டானியல் ஸ்டீல்..."

"ம்ம்ம்ம்....அக‌தா க்றிஸ்டி அவ்வளவா படிக்கிறதில்ல...டானியல் ஸ்டீல் ஓக்கே...தமிழ்ல தான் நிறைய படிக்கிறது....பால குமாரன், சுஜாதா, ஜெயமோகன், எஸ்.ராம கிருஷ்ணன், ஜானகி ராமன் இந்த மாதிரி...."

"ம்ம்ம்...நான் அவ்வளவு படிச்சதில்ல...சும்மா அப்பப்ப ஃப்ளைட்ல ட்ராவல் பண்றப்ப எதுனா படிக்கிறது தான்..."

கல்பனாவுக்கு அலுப்பாக இருந்தது....இது என்ன அர்த்தமில்லாத பேச்சு....

"என்னவோ பேசணும்னு சொன்னீங்க..."

"ம்ம்ம்....அது ஒண்ணுமில்ல...சும்மா பேசணும்னு ஒரு ஆசை...சோனியா காந்தி பத்தி நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க...."

கல்பனாவுக்கு அவன் தவிப்பு சிரிப்பாக இருந்தது....

"இதை கேட்க தான் இவ்ளோ நேரம் ட்ரை செஞ்சீங்களா...."

மகேஷூம் சிரித்தான்.... "இல்ல கல்பனா....அது வேற...டக்குன்னு எப்பிடி கேக்குறதுன்னு தெரியலை...அதான்...இப்ப கேக்கவா..."

"சரி கேளுங்க..."

தன் பங்குக்கு தானும் இரு இலையை பறித்து கசக்கிய மகேஷ் மாதுளை இலையை முகர்ந்து கொண்டு எங்கோ பார்த்த படி பேசினான்....

"ம்ம்ம்....அது....லவ் பத்தி நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க கல்பனா?"

============ தொடரும் =========================

Monday, 7 September 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் - காதல் சொல்லி வந்தாய்- 3

அறிவிப்பு: இந்த கதையில் வரும் பெயர்கள்,சம்பவங்கள், பாத்திரங்கள்,அண்டா, குண்டா, சட்டி, பானை, ஊர், தெரு, கடை,இட்டிலி, சட்டினி, வடை, பொங்கல் எல்லாம் கற்பனையே...கண்டிப்பாக இருந்த, இருக்கின்ற, இனிமேல் இருக்கப் போகின்ற எவரையும் குறிப்பன அல்ல...அப்படி ஏதேனும் ஒற்றுமை இருந்தால் அது வேதாளத்தின் பிழையே தவிர பதிவர் பொறுப்பல்ல!


அத்தியாயம் மூன்று - சூதாட்டம்


முந்திய அத்தியாயங்களை படிக்க அத்தியாயம் ஒன்று, அத்தியாயம் இரண்டு

ரசம் நல்லாருக்கு....மோர்ல கொஞ்சம் உப்பு பத்தலை...கங்குலி ரொம்ப நாளா ஆளையே காணோமே...காலையில தினமலர்ல என்னவோ போட்ருந்தான்...லெமூரியாக் கண்டம் நிஜமாவே கடல்ல மூழ்கிச்சா இல்ல கப்சா உட்றாய்ங்களா...க்யூபால பொண்ணுங்கள்லாம் ரொம்ப அழகாமே...ஆமா...ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ இருக்காரா செத்துட்டாரா...சத்தமே இல்ல...
வேகமானது எது...கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் கணையா..காற்றா...ஒலியா ஒளியா....எதுவுமே இல்லை...மனம் தான்...ரசத்தில் ஆரம்பித்து....லெமூரியாக் கண்டத்தில் மூழ்கி...க்யூபாவுக்கு தாவி... உடல் இடம் விட்டு அசையாது இருந்தாலும் மனம் இடைவிடாது அலைபாய்ந்து கொண்டே தானிருக்கிறது....மனஸ் தான் மனுஷ்யன்...சிவம் சிவனே என்று இருந்தாலும் சக்தியின் நர்த்தனம் இடைவிடாது நடந்து கொண்டே....

அந்த மனமும் ஒரு சில கண‌ங்கள் ஒடுங்கும்...வேகமாக பைக்கில் செல்லும் போது திருப்பத்தில் எதிர்பாராமல் ஒரு பஸ் வந்தால்....நன்றாக சாப்பிட்டு விட்டு கைக் கழுவ எழும்போது நொடிப் பொழுதில் மாரடைப்பு வந்தால்....எனக்கு ஓன்னும் தெரியாதுப்பா என்பது போல எதுவுமே செய்யத் தோன்றாது மானஸ தேவி கைகட்டி வேடிக்கை பார்க்கிறாள்...

"எங்க அப்பா எனக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்திருக்கார் சிவா...நாளைக்கு பொண்ணு பார்க்க வர்றாங்களாம்..."

கல்பனா சொல்ல சொல்ல சிவராமனின் மனம் எதுவுமே சொல்லத் தெரியாமல்...வார்த்தைகள் தொலைந்து...

"சிவா...சிவா...நான் பேசறது கேக்குதா...."

சிவராமனின் மனம் மீண்டும் விழித்துக் கொண்டது....என்ன சொல்வது...இதை எதிர்பார்க்கவே இல்லை...இத்தனை நாள் எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல்..இப்ப திடீர்னு என்ன...ஒரு வேளை...கல்பா விளையாடுகிறாளா...

"என்ன கல்பா இது...திடீர்னு....சும்மா விளையாடுறியா..."

அவன் குரல் அவனுக்கே கேட்கவில்லை....

"இல்ல சிவா...சீரியஸா தான் சொல்றேன்...உன் கிட்ட பேசணும்...ப்ளீஸ் வாயேன்..."

"நீ எதுக்கு ஒத்துக்கிட்ட...போன தடவை பேசும் போது கூட உங்கப்பா எதுவுமே சொல்லலியே..."

பேச பேச சிவராமனின் குரலில் சூடு ஏறியது....

"என்ன சிவா...நீயும் திட்டற....என் கிட்ட சொல்லவேயில்ல...இப்ப தான் சொன்னாங்க...."

ச்சே...அவங்க அப்பா செஞ்சதுக்கு கல்பாக்கிட்ட சண்டை போட்டு என்ன பிரயோஜனம்..சிவராமனுக்கு திடீரென்று வருத்தமாக இருந்தது....

"சரிடா....சும்மா பொண்ணு பார்க்க தான வர்றாங்க....அதுக்கு ஏன் கவலைப்பட்ற...பிடிக்கலைன்னு சொல்லிட்டா முடிஞ்சது..."

"இல்ல சிவா...எனக்கு பிடிக்கலை....நீ வாயேன்..."

கல்பாவின் குரல் அழுவது போல் மாறிக் கொண்டிருந்தது...

"சரி சரி...இப்ப அம்மா மட்டும் தான் இருக்காங்க....மாலு கம்ப்யூட்டர் க்ளாஸ் போயிருக்கா....அரை மணில வந்துருவா....அவ வந்ததும் நான் வர்றேன்...அன்னபூர்ணா வந்துட்டு ஃபோன் பண்ணவா...."

"சரி...எட்டு மணிக்கு வந்துடுவியா...."

"வரேன் கல்பா...நீ சும்மா கவலைப்பட்டுக்கிட்டு இருக்காத....எல்லாம் பார்த்துக்கலாம்..."
ஒக்கே சிவா...பை..."

"பை..."

சொல்லிவிட்டானே தவிர, சிவராமனின் மனம் அடங்காமல் ஆடியது...கல்பா என்பது தீர்மானமான விஷயம்...இத்தனை நாள்....கல்பாவின் இடத்தில் வேறு யாரையும் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடிந்ததில்லை....மாலதிக்கு கல்யாணம் முடித்து விட்டு மெஸ்ஸை கொஞ்சம் பெரிதாக்க வேண்டும்....வேலைக்கு ஒரு ஆள் வைத்து காலை, மதியம், இரவு என்று முழு ஹோட்டலாக மாற்றலாம்...அடுத்து கல்யாணம்...அதற்குள் இப்படி... மாலதி ஏன் இன்னும் காணோம்....சீக்கிரம் வந்தா நல்லது....
=============================

சிவ‌ராமன் பெல்ட் தேய்ந்த‌ வெட்கிரைன்ட‌ர் போல‌ ஒலி எழுப்பும் தன் ப‌ழைய‌ டி.வி.எஸ் ஃபிஃப்டியை அன்ன‌பூர்ணா கெளரிசங்கர் வெளியே நிறுத்திய‌ போது சாய்பாபா காலனி முழுவ‌துமாக‌ இருண்டிருந்த‌து....எப்பொழுதும் சூழ்ந்திருக்கும் அழுத்தமான காஃபியின் மணம்...இடையிடையே எழும் சூடான‌ கல்லில் உருகும் நெய்யின் வாசனை...லேசாய் கருகும் வெங்காயம்.....பார்சலுக்காக வெயிட் செய்யும் சின்ன பையன்கள்...வெளியே ஓரமாக தம்மர்கள்...மெல்லிய இருட்டில் அன்னபூர்ணா கெளரிசங்கர் திருவிழாக் கூட்டமாக....ஜெகஜோதியாய்...

இது தான்...இப்படித் தான் ஒரு ஹோட்டல் வேண்டும்...அன்னபூர்ணாவுக்கு போட்டியாக...சரவண பவன் மாதிரி பெரிசா...செயின் ரெஸ்டாரன்ட்...ச்சே...ஒரு நாலு லட்சம் இருந்தா நச்சுன்னு ஆரம்பிச்சி ஒரு ஆளா நின்னுடலாம்....பணம்....எல்லாத்துக்கும் பணம் வேணும்...வெறுங்கையால எத்தனை முழம் போட்றது...இதுல கல்பா வேற...புதுசா ஒரு பிரச்சினையை சொல்றா...எதைன்னு சால்வ் பண்றது...சாண் ஏறுனா பத்து மைல் சறுக்குது...என்ன வாழ்க்கைடா இது....

வாழ்க்கையின் வழுக்கல்களை சிவராமன் கூட்டிக் கழித்துக் கொண்டிருந்த போது திடீரென்று மிக நெருக்கமாக ஒரு குரல் கேட்டது....

"ஸாரி சிவா...வந்து நேரமாச்சா"

"ஆங்...ம்ம்....இல்ல கல்பா...இப்ப தான் வந்தேன்..."

இன்னொரு சூழ்நிலையில் அன்னபூர்ணியின் ஜோதியில் என் க‌ல்பா தேவ‌தையாக‌ நின்றாள் என்று சிவ‌ராம‌ன் வ‌ர்ணிக்க‌ கூடும்...ஆனால் க‌விதைபாடும் நிலையில் இருவ‌ருமே இல்லாத‌தால் நாமே இருட்டில் அவ‌ளை உற்றுப் பார்த்துக் கொள்ள‌ வேண்டிய‌து தான்...அள‌வான‌ உய‌ர‌ம்...இட்லி போல் குண்டாக‌வும் இல்லை...ரவா தோசை போல் ஒல்லியாக‌வும் இல்லை...உய‌ர‌த்திற்கு ஏற்ற‌ உட‌ம்பு....சினிமா ந‌டிகையை சொன்னால் தான் எல்லாருக்கும் தெரிகிற‌து என்ப‌தால்....கொஞ்ச‌ம் அசின் போல்....த‌மிழ்நாட்டு பெண்க‌ளின் அழ‌கான‌ க‌ண்க‌ள்....முக‌ம் ம‌ட்டும் சோக‌மாக‌...கையில் ஏதோ வாட்ச்...என்ன ப்ராண்ட் என்று இருட்டில் தெரியவில்லை...அப்புற‌ம்......போதும்....போதும்...அடுத்த‌வ‌னின் கேர்ள் ஃப்ர‌ண்டை உற்று பார்த்த‌து....

"க‌ல்பா...உள்ள‌ போலாமா...காஃபி...."

"ம்ம்....ச‌ரி...சீக்கிர‌ம் போக‌ணும் சிவா...வீட்ல‌ சொல்லாம‌ வ‌ந்துட்டேன்..தேடுவாங்க‌...."

"ஏன்....எப்ப‌வும் சொல்லிட்டு தான‌ வ‌ருவ...இப்ப‌ என்ன‌..."

க‌ல்ப‌னாவிட‌ம் இருந்து ப‌தில் ஏதும் வ‌ர‌வில்லை....

"ச‌ரி விடு....திடீர்னு இப்ப‌ என்ன‌ க‌ல்பா....எதுக்கு உங்க‌ அப்பா மாப்பிள்ளை பார்க்கிறார்...நான் அவ‌ர்ட்ட‌ பேச‌வா..."

"சார்....என்ன‌ கொண்டு வ‌ர‌ட்டும்....இட்லி...பொங்கல்....தோசை...ர‌வா தோசை...நெய் ரோஸ்ட்...ஆனிய‌ன் ஊத்த‌ப்ப‌ம்...சோளா பூரி...சாம்பார் இட்லி...."

"இருங்க‌..இருங்க‌...அதெல்லாம் இப்ப‌ வேணாம்...மொத‌ல்ல‌ ரெண்டு காஃபி...உன‌க்கு ஸுக‌ர் வேணாம்ல‌ க‌ல்பா...ஒரு காஃபி ஸுக‌ர் இல்லாம‌..."

ம்ம்ம்ம்....க‌ட‌லை பார்ட்டி போல‌ருக்கு என்று ச‌ர்வ‌ர் நினைத்திருக்க‌லாம்...சொல்ல‌வில்லை....
"சொல்லுப்பா...நான் உங்க‌ வீட்ல‌ வ‌ந்து பேச‌வா...இன்னும் ஒரு வ‌ருஷ‌ம் டைம் குடுங்க‌...நானே க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்கிறேன்னு சொல்றேன்...."

க‌ல்பனா மெள‌ன‌மாய்...வேக‌மாய் சுழ‌லும் சீலிங் ஃபேனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்....

"எதுனா சொல்லு க‌ல்பா...நீ சொல்லு...நான் என்ன‌ செய்ய‌ணும்..."

க‌ல்பாவின் முக‌ம் ஏனோ இறுகிப் போயிருந்த‌து....

"நாளைக்கு பொண்ணு பார்க்க‌ வ‌ர்றாங்க‌...இப்ப‌ என்ன‌ பேசி என்ன‌ செய்ய‌...."

சிவராம‌னுக்கு திடீரென்று துக்க‌மாக இருந்த‌து...வ‌ர்ற‌து வ‌ர‌ட்டும்...இப்ப‌வே க‌ல்யாண‌ம் செஞ்சிக்கிட்டா என்ன‌....

"அப்ப‌டியில்ல‌ க‌ல்பா....நீ ச‌ரின்னு சொல்லு....நாளைக்கே கூட‌ க‌ல்யாண‌ம் செஞ்சிக்க‌லாம்...நான் ஏற்பாடு செய்ய‌ட்டா..."

"சார்...ரெண்டு காஃபி....ஒன்னு ச‌க்க‌ரை இல்லாம‌...."

இர‌ண்டு பேருக்குமே காஃபி குடிக்கும் மூட் இல்லை...

"இப்படி வச்சிட்டு போங்க....எடுத்துக்க‌றோம்..."

க‌ல்ப‌னா மெதுவாக‌ சிரித்தாள்....

"என்ன‌ க‌ல்பா...சிரிக்கிற‌..."

"ஒண்ணுமில்ல‌...நாளைக்கு க‌ல்யாண‌ம் செஞ்சிகிட்டா எப்ப‌டி இருக்கும்னு நினைச்சேன்...சிரிப்பு வ‌ந்துருச்சி....வெளையாடாத‌ சிவா...ஒன‌க்கு சிஸ்ட‌ர் இருக்கா...எங்க‌ வீட்ல‌யும் என‌க்கு பின்னாடி ரெண்டு த‌ங்க‌ச்சிங்க‌ இருக்காங்க‌....நாம‌ ஓடிப் போய் திடீர்னு க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்கிட்டா இவ‌ங்க‌ க‌தி..."

"ம்ம்ம்...அப்ப‌ என்ன‌ ப‌ண்ற‌து..."

"ஒண்ணும் ப‌ண்ண‌ வேணாம்னு தோணுது...நாளைக்கு வ‌ர‌ட்டும்...வ‌ந்து பார்க்க‌ட்டும்...என‌க்கு பிடிக்க‌லைன்னு சொல்லிட‌றேன்...அப்புற‌ம் ரெண்டு நாள் கழிச்சி நீ வ‌ந்து பேசு...இப்ப‌ எதுவுமே பேச‌ வேண்டாம்..."

சிவ‌ராம‌னுக்கு க‌ச‌ப்பாக‌ இருந்த‌து...என்னோட‌ ல‌வ்வ‌ரை எவ‌னோ ஒருத்த‌ன் பார்க்க‌ நானே பெர்மிஷ‌ன் கொடுக்கணும்...ப்ப‌ச்....

"ம்ம்ம்ம்....மாப்பிள்ளை பத்தி எதுனா சொன்னாங்க‌ளா....என்ன‌ பேரு...எங்க‌ வேலை பார்க்கிறான்...எந்த ஊரு..."

"ஏதோ சொன்னாங்க‌...ம‌கேஷாம்...எங்க அப்பாவோட பழைய ஸ்டூடண்ட்...இங்க கோயம்புத்தூர் தான்...கணபதி..."

"எங்க வேலை பார்க்குறார்னு சொல்லலியா....ஃபோட்டோ எதுவும் காட்னாங்களா...."

"இல்ல‌ சிவா.....அவ‌ங்க‌ளுக்கு தான் என்னைப் பார்க்க‌ணும்...என‌க்கு இன்ட்ர‌ஸ்ட் இல்ல‌...நான் எதுக்கு பார்க்க‌ணும்...ச‌ரி...ரொம்ப‌ லேட்டாயிருச்சி....நான் கிள‌ம்புறேன்...நாளைக்கு அவ‌ங்க‌ வ‌ந்து பார்த்துட்டு போன‌தும் உன‌க்கு ஃபோன் ப‌ண்ண‌வா...."

"ச‌ரி...எதுக்கும் ப‌ய‌ப்ப‌டாத‌ க‌ல்பா...பிடிக்க‌லைன்னு சொல்லிடு...அப்புற‌ம் நான் வ‌ந்து பேசிக்கிறேன்...."

"ச‌ரி சிவா...நாளைக்கு சாய‌ந்த‌ர‌ம் தான் வ‌ர்றாங்க‌...நான் பத்து மணிக்கா ஃபோன் ப‌ண்றேன்...."
"ச‌ரி...நான் வெய்ட் ப‌ண்றேன்..."

கிள‌ம்பிப் போன‌ க‌ல்ப‌னாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த‌ சிவ‌ராம‌னுக்குள் ஏனோ ஒரு ப‌ய‌ப்ப‌ந்து உருள‌ ஆர‌ம்பித்த‌து......

=================== தொட‌ரும் ======================

Monday, 31 August 2009

நவீன விக்ரமாதித்தன் கதைகள் - காதல் சொல்லி வந்தாய்!

அறிவிப்பு: இந்த கதையில் வரும் பெயர்கள்,சம்பவங்கள், பாத்திரங்கள்,அண்டா, குண்டா, சட்டி, பானை, ஊர், தெரு, கடை,இட்டிலி, சட்டினி, வடை, பொங்கல் எல்லாம் கற்பனையே...கண்டிப்பாக இருந்த, இருக்கின்ற, இனிமேல் இருக்கப் போகின்ற எவரையும் குறிப்பன அல்ல...அப்படி ஏதேனும் ஒற்றுமை இருந்தால் அது வேதாளத்தின் பிழையே தவிர பதிவர் பொறுப்பல்ல!



அத்தியாயம் இரண்டு - சுழன்றும் ஏர் பின்னது உலகம்

இந்த கதையின் முதல் அத்தியாயத்தை இங்கே படிக்கலாம்...

"மாதி....சுட்ட மண் என்னிக்காவது திருப்பி ஒட்டியிருக்கா??"

வேதாளத்தின் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் மாதித்தன் முறைத்துக் கொண்டிருந்தான்...

"என்னா மொறைப்பு...பதவி போன பழைய சி.எம். மாதிரி பாக்குற...கேட்டதுக்கு பதில‌ சொல்லப்பு...."

"மண்ணாவது...மண்ணாங்கட்டியாவது...நீயும் உன் கதையும்....கதை சொல்றது தான் சொல்ற....அப்பிடியே என் ரெண்டு காதுலயும் எதுனா அழுக்குத் துணிய சொருகிட்டு கதை சொல்லேன்....நான் பாட்டுக்கு நிம்மதியா தூங்குவேன்..."

"சரி விடு....நான் கதையே சொல்லலை....பொக்கிஷம் திருட்டு சி.டி. கெடைச்சுது...பாக்குறியா..."

"என்னாது....பொக்கிஷமா....மாத்தி மாத்தி கடிதம் எழுதியே கபாலத்த பொளக்குறாய்ங்களாமே...அந்த படத்தை பாக்குறதுக்கு நான் பேசாம காங்கிரஸ் கட்சிலயே சேந்துடுவேன்...அய்யா சாமி...நீ கதைய ஆரம்பி....டாய்ய்ய்ய் கதை எங்கடான்னு ஏற்கனவே ரெண்டு செங்கல்லு வந்திடுச்சி...இப்பிடியே போனா வர்ற செங்கல்ல வச்சி யார்க்க்ஷையர்ல‌ ஒரு வீடே கட்டிரலாம்...."

"ஆங்....அது...."

வேதாளம் கதையை ஆரம்பித்தது...

===========================

மார்கழி மாத கோவை மாலை ஏழு மணிக்கெல்லாம் இருட்ட ஆரம்பித்திருந்தது....காந்திபுரம் பஸ் ஸ்டாண்டில் இருந்து லஷ்மி மில்லுக்குக்கோ புதூருக்கோ பீளமேட்டுக்கோ இல்லை அதையும் தாண்டியோ விரையும் மாநகர பஸ்கள்...வீட்டுக்கு லேட்டாய் போகும் குமாஸ்தாக்கள்...சேல்ஸ் பெண்கள்.....யமஹா வீல் மாத்த ஐநூறு ரூவாயா...ஏனுங்க நெம்ப ஜாஸ்தி சொல்றீங்களே...பேரம் பேசும் ஜீன்ஸ் பேண்ட்டுகள்...ஈரோடுன்னா பால்கோவா....மாம்பழம்னா மல்கோவா...அள்ளு அள்ளு ச்சீப்பா அள்ளு....ஈரோட்டையும் மாம்பழத்தையும் சேர்த்தே ஏலம் விடும் வியாபாரிகள்....காலையில இருந்து ஃப்ளோர்ல நின்னு காலெல்லாம் செம வலி மச்சான்...நைட்டுக்கு ஒரு நைன்டியாவது ஏத்துனா தான் தூக்கம் வருமாட்ருக்கு...பஞ்சு மில்லில் வாலிபத்தை தொலைத்த வாலிப வயோதிகர்கள்...ஊழலை ஒழிக்கும் கருணாநிதி அரசு போல பெயருக்கு இருட்டை விரட்டும் கார்ப்பரேஷன் விளக்கு கம்பங்கள்...நீங் என்ன சொல்லுங்....நம்ம நமீதா மாதிரி மலையாளத்தி ஒருத்தியும் கெடையாது...தம்ளன் தம்ளன் தானுங்...டாஸ்மாக் உற்சாகத்தில் குஜராத் நமீதாவை தமிழாக்கும் பரந்த உள்ள தமிழ் குடிமகன்கள்....

கணவனிடம் செல்லக் கோபம் கொண்ட புது மனைவி போல மெயின் ரோட்டிலிருந்து சற்று உள்ளே தள்ளிய பாப்பநாயக்கன் பாளையம் தனது இரவு வாழ்க்கைக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது...இரவு வாழ்க்கை என்பது உண்பதும் சீரியல் பார்த்து கண்ணீர் சிந்துவதுமாகவே மாறிப் போய்விட்ட கலாச்சாரத்தின் பிம்பமாக பண்ணாரி அம்மன் உணவகத்திலிருந்து ஓடு போட்ட கூரை வழியே பூரி வாசனையும், பொங்கல் வாசனையும் இனம் பிரிக்க முடியா வாசனைகளுடன் புகை போல கசிந்து கொண்டிருந்தது...

உணவகம் என்றதும் கற்பனை குதிரைகளை பறக்க விடா தீர்கள்....அது ஒரு சிறிய மெஸ்...சிவா என்ற சிவராமனுக்கும், மாலு என்ற அவன் தங்கை மாலதிக்கும் அவன் அம்மாவுக்கும் அது வீடு....மாதக் கணக்கில் அக்கவுண்ட் வைத்து அங்கு சாப்பிடும் மில் சூப்பர்வைசர்களுக்கும் இன்ன பிற வாலிப வயோதிகர்களுக்கும் அது பண்ணாரி அம்மன் மெஸ்...சுருக்கமாக அம்மன் மெஸ்....டிவியும் சோஃபாவும் இருக்க வேண்டிய ஹாலில் நான்கு மேஜைகளும் சில பெஞ்சுகளும்...அது தான் மெஸ்...அதை தாண்டி ஒரு அறை.. அங்கு தான் சமையல்...அதை தாண்டி ஒரு அறை...அது மாலதியின் அறை மற்றும் எல்லாப் பொருட்களின் அறை...

"சிவா இட்லி எல்லாம் ரெடியாயிடுச்சி...உள்ள வர்றியா"

"இந்தா வந்திட்டம்மா..."

எப்படி பார்த்தாலும் இந்த மாசம் கொஞ்சம் இடிக்கும் போலருக்கே...இன்னும் ரெண்டு நாள் கடை நல்லா ஓடினா நல்லது......கணபதி மேன்ஷன்லருந்து ஒரு மூவாயிரம் வர வேண்டி இருக்கு...அதுவும் வராட்டி சேவிங்க்ஸ்ல இருந்து தான் எடுக்கணும்...

நோட்டையும் பேனாவையும் கீழே வைத்து விட்டு எழுந்திரிக்கும் சிவராமனை உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும்....பஸ்ஸில், ட்ரெயினில், துணிக்கடையில், டாக்டரின் அறைக்கு வெளியே கவலையுடன்... இன்னும் எத்தனையோ இடங்களில் எதிர்ப்படும் இருபத்தாறு வயது இளைஞர்களில் சிவராமனை நீங்கள் பார்த்திருக்கலாம்......எதிர்கால இந்தியா கையில் இருக்கிறதோ இல்லையோ தகப்பன் இல்லாத குடும்பம் இன்றைக்கு இவன் கையில் தான் இருக்கிறது...அதனால் கணக்கு வழக்கு கூட்டல் கழித்தல்கள்...

"என்னம்மா...சட்னி, சாம்பார் எல்லாம் ரெடியாயிடுச்சா...மேன்ஷன்லருந்து ஏழு பார்சல் கேட்ருந்தாங்க....வர சொல்லிரவா..."

"எல்லாம் ரெடிடா...வரச் சொல்லு....அப்புறம்....மதியம் தரகர் வந்துட்டு போனாருல்ல....பையன் நல்ல பையனாருக்கான்...பள்ளிப்பாளையத்துல மில்லு சூப்பர்வைசர்...மாலதிக்கு முடிச்சிரலாமேடா..."

இது தினம் நடக்கும் பிரச்சினை...மாலுவுக்கு இப்பொழுது தான் பி.எஸ்.சி இரண்டாம் வருடம் ஆகிறது...அம்மாவுக்கு எத்தனை சொன்னாலும் புரிவதில்லை...அவள் பிரச்சினை அவளுக்கு...

"என்னம்மா....அந்த தரகர் தான் அறிவில்லாம அவசரப்படுறார்னா...நீங்க வேற...இன்னும் ஒரு வருஷம் தான...அவளும் படிச்சி முடிக்கட்டும்...கல்யாணம் வச்சா எப்படியும் ரெண்டு லட்சம் செலவாயிடும்...நம்ம கையிலயும் இப்ப அவ்ளோ காசு இல்ல...ஒரு வருசத்தில எப்படியாவது ஒரு ஒரு லட்சம் சேத்துட்டா இந்த வீட்ட ஒத்தி வைச்சி அவ கல்யாணத்தை முடிச்சிரலாம்...இப்பவே கல்யாணம்னு சொன்னா காசுக்கு நான் எங்க போறது...."

"சள்ளுன்னு விழுந்து புடுங்காதடா...மாலுவுக்கு மட்டுமில்ல...கல்பனாவையும் யோசி...அவளும் ஒனக்காக தான வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கா...அவங்க வீட்டையும் யோசிச்சி பாருடா...எப்ப பார்த்தாலும் காசு காசுன்னு அதையே எண்ணிக்கிட்டு இருக்காத..."

வீட்டுக்கு தெரிந்தே காதலிப்பதில் இது ஒரு பிரச்சினை....கல்பனா...கல்பா...இவனை விட இரண்டு வயது குறைவு...ஒரு வகையில் தூரத்து சொந்தம்...ப்ளஸ் டூ பரிட்சைக்கு இவனிடம் படிக்க வந்ததில் இருந்து....காதலாகி கசிந்துருகி...ஒரே ஜாதி...ஒரே பொருளாதார நிலை..தூரத்து உறவு...எதிர்ப்பில்லாத ஏழு வருட காதல்....சுழன்றும் ஏர் பின்னது உலகம் உழன்றும் கல்பாவே தலை....

சிவராமன் மெல்லிய இருட்டில் அம்மாவையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்... இவளுக்கு தெரியுமா....கல்பாவை இன்னும் கைப்பிடிக்கவில்லை....ஆனால் தினந்தோறும் கனவு குடித்தனம் நடத்திக் கொண்டு தான் இருக்கிறேன்...இறுக்க கைகோர்த்து மருதமலை படி ஏறியேறிக் கொண்டு.....கல்பாவின் உள்ளங்கை சூடு இன்னமும் இருக்கிறது...ஆனால் காசு வேண்டும்....அவள் கால்கள் கூட தரையில் படாமல் தாங்க வேண்டும்...அதற்கு காசு வேண்டும்...எல்லாவற்றுக்கும் காசு வேண்டும்....அம்மாவுக்கு புரியவில்லை...

"சரிம்மா....தரகர்கிட்ட நான் பேசிக்கிறேன்...நீ மாலுக்கிட்ட எதுவும் சொல்லிக்கிட்டு இருக்காத...அவளாவது நிம்மதியா படிக்கட்டும்...."

"என்னவோடா...சீக்கிரம் நீங்க ரெண்டு பேரும் செட்டிலானா தான் எனக்கு நிம்மதி..."

இதற்கு மேல் இங்கு நின்றால் அம்மா புலம்ப ஆரம்பித்து விடுவாள்....

"சரி சரி....விடு...அந்த சட்னி, சாம்பாரெல்லாம் எடு...நான் கொண்டு போய் மெஸ்ஸில வச்சிட்டு மேன்ஷனுக்கு ஃபோன் பண்றேன்...."

ஸ்னேகிதனே...ஸ்னேகிதனே....ரகஸிய ஸ்னேகிதனே.... அவனது மொபைல் ஃபோன் மெதுவாக பாட ஆரம்பித்தது...கல்பாவுக்கு பிடித்த பாட்டு...அவளே செட் செய்த ரிங் டோன்... ஏதோ புதிய நம்பர்...மெஸ் ஓப்பன் செய்யணும்....இந்த டைம்ல யார் ஃபோன் பண்றது...ஒரு வேளை மேன்ஷன்லருந்து கூப்பிடறாங்களோ...

"ஹலோ சிவா ஹியர்...."

"சிவா....நாந்தான்....கல்பா...."

ஏழரை மணி மெஸ் ஓப்பன் பண்ற டைம்னு கல்பாவுக்கு தெரியும்...இந்த டைம்க்கு கூப்பிட மாட்டாளே...

"சொல்லு கல்பா...என்ன திடீர்னு இந்த டைம்ல...."

"ஒண்ணுமில்ல...கொஞ்சம் பேசணும்..."

"இப்பவா...மெஸ் தொறக்கணுமே...சரி சொல்லு...என்ன வீட்ல யாருக்காவது ஒடம்பு சரியில்லையா....டாக்டர்கிட்ட கூட்டிப் போகணுமா..."

"அதெல்லாம் இல்ல சிவா..எல்லாரும் நல்லாத் தான் இருக்காங்க..."

"அப்புறம் என்ன..."

மறுமுனையில் கல்பனா தயங்குவது தெரிந்தது....

"என்ன கல்பா....எதுவும் பிரச்சினையா..."

"ம்ம்...ஆமா...நீ கொஞ்சம் அன்னபூர்ணா வரைக்கும் வர்றியா...."

கல்பா வீடு பக்கம் தான்...சாய் பாபா காலனி...அன்னபூர்ணா ஹோட்டல் பக்கத்தில்...

"என்ன கல்பா...டைம் ஏழரை ஆயிடுச்சி...நான் மெஸ் தொறக்கணுமே..நான் நாளைக்கு காலைல வர்றேன்....உங்க அப்பாக்கிட்ட பேசியும் ரொம்ப நாளாச்சி....இல்ல அர்ஜண்ட்னா போன்லயே சொல்லு..."

"ம்ம்....அது வந்து...ம்ம்ம்....எங்க அப்பா எனக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்திருக்கார் சிவா....நாளைக்கு பொண்ணு பார்க்க வர்றாங்களாம்...."

================ தொடரும் ====== ============