Showing posts with label விமர்சனம். Show all posts
Showing posts with label விமர்சனம். Show all posts

Sunday, 1 January 2012

சாரு நிவேதிதாவின் எக்ஸைல் (அ)கோகிலா எங்கே போகிறாள்? (அ) அய்யாங்....ட்டொய்ங்.. 6

சனிப்பெயர்ச்சி எனக்கு சரியில்லை. இதுக்கு முன்னாடி சரியா இருந்துச்சா என்று கேட்காதீர்கள். அப்பொழுதும் இல்லை இப்பொழுதும் இல்லை. எனக்கு என் ராசியே தெரியாது என்பதால் எந்த ராசிக்கு பெயர்ந்தாலும் எனக்கு சரியில்லை. அது தான் கதை.இப்படி எதையாவது காரணம் வைத்து ஆரம்பித்தால் தான் நானூறு வருடமாக நான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் என் சொந்த கதை சோகக் கதையை திரும்ப புலம்ப ஆரம்பிக்க முடியும். (ஆஹா ஆரம்பிச்சிட்டாய்ங்கடா ஆரம்பிச்சிட்டாய்ங்கடா... - கோவிந்தன்)

அமெரிக்காவிலோ பிரிட்டனிலோ ஒரு படத்தில் நடித்தாலே போதும். டேனியல் க்ரெய்க் ஒரு படத்தில் தான் நடித்தார். அதுவும் சாதாரண ஜேம்ஸ்பாண்ட் படம். இப்பொழுது அவரை தெரியாதவர்களே இல்லை. அவருக்கு லண்டனில் நாலு சொந்த வீடும் ப்ரைவேட் ஜெட்டும் இருக்கிறது. ஆனால் விஜய் எத்தனை வருடமாக நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்? கனவில் கூட ப்ரைவேட் ஜெட் வாங்க முடியுமா அவரால்? மனோரமா. நம் காலத்தில் ஆயிரத்து ஐநூறு படம் நடித்தவர். இன்றைக்கும் அவரது பெயர் தமிழ்நாடு தாண்டி எங்கும் தெரியவில்லை. இப்படி இருந்தால் தமிழ்நாடு உருப்படுமா ஐயா? தமிழ் கலாச்சாரம் செத்து விட்டது என்று நான் முன்னூறு வருடம் முந்தியே சொல்லி விட்டேன்.( வட போச்சே - கோவிந்தன்) (கலாச்சாரம். ச் வராது - பிரபல தமிழ்பதிவர்)

வீட்டுக்கு வந்தா ஒரு பத்து நாள் இருக்க மாதிரி வாயேன். பண்டாரம் பரதேசி மாதிரி வந்தா ரெண்டு நாள்ல ஓடணுமா என்கிறாள் அம்மா. பிரச்சினை கிட்னி தான். அம்மாவுக்கெல்லாம் பயப்பட நான் ஒண்ணும் அம்மாக்கோண்டு இல்லை. ஆனால் அவள் பார்க்கும் மெகா ஸீரியலை ரெண்டு நிமிடம் பார்த்தாலே என் கிட்னி கிழிந்து விடும் போலிருக்கிறது.
கண்டுக்காத அம்மா, சோறு கிடைத்தாள் போதும் என்று இருக்கும் அப்பா, விதம்விதமாய் கொடுமைப் படுத்தும் அம்மாவின் காதலன், கொஞ்சமும் அன்பே இல்லாத கர்ப்பிணிப் பெண்ணை (யாருக்கு யாரு மேல அன்பில்லை? ஒண்ணுமே புரியலியே - கோவிந்தன்) காட்டில் விட்டு செல்லும் கணவன், சோறு கூட போடாத மாமியார்.இது கோகிலா மெகா ஸீரியல் கதை இல்லை. எக்ஸைலின் முக்கிய பாத்திரமான அஞ்சலியின் கதை. மெகா ஸீரியல் கொடுமை தாங்க முடியாமல் தான் தமிழ்நாட்டிலிருந்து ஓடி வந்தேன். அதையே நாவல் வடிவில் மீண்டும் படிக்க வேண்டி இருக்கிறது. (எறங்கின பஸ்லயே திரும்பி ஏத்தி விடறாய்ங்களே - கோவிந்தன்)

தீப்பொறி ஆறுமுகம், கலைஞர் கருணாநிதி, மக்கள் நடிகர் ராமராஜன், புரட்சிக் கலைஞர் விஜயகாந்த்,வைகைப்புயல் வடிவேலு, அல்டிமேட் ஸ்டார் அஜீத்.(இதுக்கு பேரு தான் நேம் ட்ராப்பிங் - கோவிந்தன்). பெயருக்கு முன் பட்டம் இல்லாமல் இருப்பது தமிழ்நாட்டில் அண்டர்வேர் போடாமல் லுங்கி கட்டுவது போல. சாருவுக்கு அவரது தற்கொலைப்படையினர் பட்டம் கொடுத்திருக்கிறார்கள். கலகக்கார ஞானி. புரட்சிக்காரர் என்று கூப்பிட முடியாது. புரட்சி செய்வது எல்லாருக்கும் தெரிந்து விட்டது. மிடில்க்ளாஸ் குமாஸ்தா அம்பியான நானே கூட புரட்சி செய்வது எப்படி என்று ரெசிப்பி எழுதியிருக்கிறேன். புத்தகத்தின் பின்னட்டையில் சாரு இலக்கியவாதிகளில் ஒரு கலகக்காரர், கலகக்காரர்களில் ஓர் இலக்கியவாதி என்று பதிப்பாளரே சொல்கிறார். (அவனே சொல்லிட்டானா? - கவுண்டமணி. அண்ணே ஒரு வெளம்பரம் - செந்தில்)

ஆண் பெண் இரண்டாக நீர் சுகித்திருக்கும் படி படைத்தோம். பைபிள். அறுபது வயது எழுத்தாளர் உதயா முப்பது வயது அஞ்சலியை படுக்கையில் கிடத்தி ஆடைகளை களைந்து பிளம்பர் வேலை...கதை ஆரம்பிக்கிறது. (இந்த கலகத்தையெல்லாம் நான் எட்டாங்கிளாஸ்ல தமிழ் புக்குக்கு நடுவுல மறைச்சே படிச்சிட்டனே - கோவிந்தன்)
அதற்கு பின் வெகு நேரம் வருவது அஞ்சலி உதயாவுக்கு மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதும் கடிதம். கடிதம் கடிதம். கடி. தம். அப்படி லவ் பண்றேன், இப்படி லவ் பண்றேன். உன் குரல் கேட்டாலே ஆர்கஸம் வந்துடுது. (நான் கூட ஒரு படத்தில நாக்கை அறுத்துக்கிட்டேன் - லிவிங்ஸ்டன்)
ஆனால் அஞ்சலி எழுதும் கடிதத்தில் ஒரு நல்ல விஷயம். பக்கங்களை வேகமாக திருப்பி விடலாம். நானூத்து முப்பது பக்கத்தை பிரபல அறிஞர் ஆவி மதன் ஒரே இரவில் படித்திருக்கிறார். எழுத்தாளர் உதயா முதன்முதலாகஃப்ரஞ்ச்சில் ஒரு கவிதை படைத்திருக்கிறார். எனக்கு ஃப்ரஞ்ச் தெரியாது. (கடவுள் இருக்காண்டா கொமாரு - கோவிந்தன்)

அஞ்சலி உதயாவுக்கும், உதயா அஞ்சலிக்கும் மாறி மாறி மாறி மாறி கதற கதற ..ச்சை. இனிமேல் தினத்தந்தி படிப்பதில்லை. கடிதம் எழுதியது போக வருவது ப்ளாஸ்டிக் க்ளாஸ் 300, ஆடு வெட்டும் கத்தி 1, காய் வெட்டு கத்தி 1, பச்சை மிளகாய்- 2 கிலோ, மிளகு 250 கி, ஓல்டு சிந்தால் சோப் -4, மாங்காய் - 2 கிலோ, பகார்டி -4, ரெமி மார்டின் -2. எட்டு பக்கத்திற்கு பிச்சாவரத்தில் கார்னிவல் கொண்டாட தேவையான குறிப்புகள். நாவல் நானூறு பக்கம் ஐயா. எப்படித் தான் நிரப்புவது.

கலகக்கார ஞானி சாருவின் ப்ளாக்கிலிந்து உதயா நிறைய திருடி இந்த நாவலில் உபயோகித்திருக்கிறார். பல பல ப்ளாகுகள் எழுத்துக்கள் கூட மாறாது இந்த நாவலில் வருகிறது.சாரு அடுத்த முறை உதயாவை பார்க்கும் போது பேசிக் கொள்வார்.

உதயா ஒரு இண்ட்ரஸ்டிங் கேரக்டர். உண்மையில் அவன் தான் கலகக்காரன். பதிமூன்று வயது அஞ்சலிக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் தரும் திவாகர் நாயின் திவாகர் நாய் இல்லாமல் வருவதில்லை திவாகர் நாயின் கையைக் காலை வெட்டிப் போட துடிக்கும் உதயா மொராக்கோவின் டாஞ்சியர்ஸ் பற்றி பெருமையாக பேசுகிறான். ஐரோப்பாவில் ஓரினச் சேர்க்கைக்கே தடை இருந்த போது டாஞ்சியர்ஸில் ஏகப்பட்ட பையன்கள் ஒவ்வொரு விடுதியிலும் கிடைப்பார்களாம். இவர்கள் எல்லாம் விரும்பியே செய்தார்களா இல்லை செக்ஸ் டார்ச்சர் செய்யப்பட்டார்களா என்பதெல்லாம் உதயாவுக்கு தேவையில்லை. டாஞ்சியர்ஸில் கிடைப்பார்கள், அதனால் அது எழுத்தாளர்களின் புகலிடம். பெரும் கலகம். மாபெரும் புரட்சி. (அவங்களுக்கெல்லாம் பையன்களை புணர்ந்தால் தான் இலக்கியம் வருமா? - கோவிந்தன்)

தினமலருடன் ஒவ்வொரு ஞாயிறும் வாரமலர் என்று புத்தகம் வரும். அதில் வரும் கவிதைகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் நோபல் பரிசு கொடுக்க வேண்டும். ஆனால் அத்தனை பரிசுகள் கொடுத்தால் நோபல் கமிட்டி திவாலாகி விடும் என்பதால் கொடுப்பதில்லை. எழுதுபவர்களும் அதைக் கேட்டு உண்ணாவிரதம் இருப்பதில்லை. அது அவர்கள் பிரச்சினை. நமக்கென்ன வந்தது. கதை அதுவல்ல. அதில் திண்ணை என்று ஒரு பகுதி வரும். காந்தி 1942 வட்டமேஜை மாநாட்டுக்காக லண்டன் சென்ற போது அவரது கோவணத்தை தொட்டு பார்த்த வெள்ளையர்கள் இந்திய துணி எத்தனை மென்மையாக இருக்கிறது என்று வியந்தார்கள், அதைக் காப்பி அடித்து தான் மான்செஸ்டரில் ஓரு ஆலையே நிறுவினார்கள். இட்லிக்கு உளுந்து ஊறப்போடும் போது அதனுடன் கொஞ்சம் வெந்தயமும் சேர்த்து ஊற வைத்தால் இட்லி குஷ்புவைப் போல குண்டாக அழகாக வரும். பார்வதி குளிக்கப் போகும் போது தன் அழுக்கை திரட்டி ஒரு பிள்ளையை உருவாக்கி  காவலுக்கு வைத்துப் போனாள். பார்வதியை பார்க்க வந்த சிவனை அந்த பிள்ளை உள்ளே விட மறுக்கவே சிவகணங்கள் தலையை துண்டித்து விட்டனவாம். குளித்து முடித்து விட்டு வந்த பார்வதி அழுது புலம்பவே சிவனின் கட்டளைப்படி ஒரு யானையின் தலை பிள்ளைக்கு பொறுத்தப்பட்டது. இவர் தான் இன்றைக்கு நாம் கேட்பதெல்லாம் அருளும் பிள்ளையார்.காரைக்குடி முக்குறுணி பிள்ளையாருக்கு முக்குறுணி அரிசியில் கொளுக்கட்டை படைத்தால் நாட்டுக்கே அரசரகலாம். இப்படி அரிய பெரிய தகவல்கள் எல்லாம் திண்ணையில் கிடைக்கும். எக்ஸைலிலும் கிடைக்கும்.

நான் இருபத்தைந்து வருடமாக நூறு பேருக்குத் தான் எழுதிக் கொண்டிருந்தேன். தமிழ் சமூகமே என்னைத் துரத்துகிறது. (கணக்கு உதைக்குதே - கோவிந்தன்) தமிழ்நாட்டில் எழுத்தாளனுக்கு மரியாதை இல்லை என்று உதயா புலம்பிக் கொண்டே இருக்கிறார். அய்யா, பேரன்பும் கருணையுள்ளமும் உள்ளவரே. எழுதியதையே எழுதினால் எப்படி ஐயா படிப்பார்கள்? எத்தனை முறை தான் படிப்பது? எழுதி முடித்ததும் எழுதியவன் இறந்து விடுகிறான்.பின் நவீனத்துவம். சில எழுத்துகளை படிக்கும் போதே வாசிப்பவனும் செத்தொழிகிறான். வேலாயுதம் படத்தை நூறு முறை பார்த்தவர்கள் கை தூக்குங்கள்.

படம் என்றதும் ஞாபகம் வருகிறது. மொகாபத்தேன் என்று ஒரு படம். எத்தனை பேர் பார்த்திருக்கிறீர்கள்?. ஷாருக்கான், அமிதாப் பச்சன், ஐஸ்வர்யா ராய். பெரிய நட்சத்திர பட்டாளம்.  படம் செம மொக்கை. என் வாழ்க்கையில் அப்படி ஒரு அறுவை படத்தை பார்த்ததில்லை. மூன்று மணி நேர படத்தில் நான் நூற்று அறுபது நிமிடம் தியேட்டருக்கு வெளியே பாரில் தான் உட்கார்ந்திருந்தேன். ஆனால் ஒரு நன்மை. அதற்கு பின் நான் எந்த ஹிந்தி படமும் பார்க்கவில்லை. பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்தாலே பீதியாக இருக்கிறது. காசும் மிச்சம். நேரமும் மிச்சம்.

எக்ஸைல் படிக்கும் போது அடிக்கடி தோன்றியது மொகாபத்தேன் தான். எதற்காக வேலை விட்டு நேரம் விட்டு படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்று என் மீதே கடும் வெறுப்பாக இருக்கிறது. இந்த நேரத்திற்கு உருப்படியாக ஏதாவது செய்யலாம். எதுவும் உருப்படியாக இல்லாவிட்டால் மெகா ஸீரியலாவது பார்க்கலாம்.
(அது தான் தெரியுதுல்ல வெண்ண. தேகம் படிச்சிட்டே இப்படித் தான் பேயடிச்சவன் மாதிரி பொலம்பிக்கிட்டு இருந்த. பின்ன புடுங்கறதுக்கா இந்த புக்கை வாங்கிப் படிக்கிற. பிக்காலி ஃபெல்லோ - கோவிந்தன்)

கோவிந்தா, நீ சொல்வது சரி. நான் இந்த புத்தகத்தை படித்திருக்கவே வேண்டியதில்லை. ஆனால் உதயாவின் ரசிகர் மன்றமும் தற்கொலைப்படையும் இந்த நூற்றாண்டின் மாபெரும் இலக்கியம் என்ற ரீதியில் இதை கூவிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ( இவர்களெல்லாம் மெகா ஸீரியலோ தமிழ்ப்படமோ பார்க்காதவர்கள் போலிருக்கிறது. கொடுத்து வைத்த புண்ணியவான்கள் - கோவிந்தன்). ப்ளாக், ட்விட்டர், பஸ், ப்ளஸ் போன்ற இடங்களில் உலவிக் கொண்டிருப்பதன் வினை இது. ஒன்று இதையெல்லாம் விட்டு விலக வேண்டும். அப்பொழுது இந்த கூச்சல் எனக்கு தெரியாது போய்விடும். அல்லது எனக்கு தமிழ் எழுதப்படிக்க மறந்து போக வேண்டும். தமிழை மறப்பது கஷ்டம் தான். ஆனால் எக்ஸைல் போன்ற மாபெரும் இலக்கியங்களை படிக்காமல் இருக்க அது தான் வழி என்றால் அதற்குமே நான் சித்தமாக இருக்கிறேன்.

எக்ஸைல் - வாசிப்பவர்கள் போக வேண்டியது.

Wednesday, 2 March 2011

மாதொரு பாகன் - பெருமாள் முருகனின் பேயாட்டம்

குத்தாட்டம் எல்லாருக்கும் தெரியும். எத்தனை பேர் பேயாட்டம் பார்த்திருக்கிறீர்கள்? மோகினி ஆட்டமில்லை பேயாட்டம். ஊர் பக்கம் சில பேருக்கு பேய் பிடித்து ஆடுவார்கள். பேய் இருக்கிறதா தியாகராஜ பாகவதர் காலத்திலிருந்தே தமிழ் சினிமா பேய்கள் எல்லாம் ஏன் வெள்ளை உடையிலேயே திரிகிறது என்றெல்லாம் கேட்டால் பதில் சொல்ல மாட்டேன். ஆ.வி. மதனுக்கு எழுதி அனுப்புங்கள். பத்து ரூபாய் போஸ்டில் அடுத்த வருஷம் வரும்.  பேய் பிடிப்பதில் ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் எனக்கு தெரிந்து பேய் பிடித்தவர்கள் எல்லாம் அப்பாவிகள். சத்தமாக பேசினாலே கொலைக்குற்றம் என்பது போல பேசுவார்கள். ஆனால் பேய் பிடித்து ஆட ஆரம்பித்து விட்டால் வண்டை வண்டையாக வரும்.  நான் ரொம்பவும் சின்ன பையன். ரெண்டாம் வகுப்பு என்று ஞாபகம். சாம்பார் சித்திக்கு பேய் பிடித்திருப்பதாக சொன்னார்கள். எப்பொழுது சாப்பிட போனாலும் வெண்டிக்காய் சாம்பார், அவரைக்காய் சாம்பார், வெங்காய சாம்பார் என்றே செய்வதால் நாங்கள் வைத்த ரகசிய பெயர். சாம்பார் சித்தி. இன்னொரு சித்தியும் உண்டு. அவள் பெயர் டப்பா. நாங்கள் வைத்த பெயரில்லை. நான் பிறக்கும் முன்னரே அந்தப் பெயர் தான். சாம்பார் சித்தி ரொம்பவே அப்பாவியாக இருப்பார்.  எதுக்கு அவனை திட்டிக்கிட்டே இருக்க என்று எனக்கு சப்போர்ட் செய்வதால் பிடிக்கும். அவருக்குத் தான் பேய் பிடித்து இருப்பதாகவும், பேயோட்ட பூசாரி வருவார் என்றும் காலையிலேயே சொல்லி விட்டார்கள். காலையில் இருந்தே எனக்கு பயமாகவும் சந்தோஷமாகவும் இருந்தது. பேய் ஓட்ட பூசாரி வந்தால் குட்டிச்சாத்தான் கூட்டி வருவான். நான் அதுவரை குட்டிச் சாத்தான் பார்த்ததே இல்லை. இப்பவும் தான். எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்து ஒரு வழியாக நன்றாக இருட்டிய பின் தான் வந்து சேர்ந்தார் அந்த ஆள். குட்டிச் சாத்தானை காணோம். கேட்டால் அதான் நீ இருக்கல்ல என்று சொல்லி கடுப்பேத்தியது வேறு கதை. 


குட்டி சாத்தானை நான் எட்டிப் பார்த்தது பற்றி இங்கே பேசப் போவதில்லை. ஆனால் அப்புறம் நடந்தது தான் விஷயம். கிள்ளி விட்டால் கூட பதிலுக்கு திட்டாத சாம்பார் சித்தி ஆடிய ஆட்டம். அவருக்கு அவ்வளவு பெரிய கண்கள் இருப்பதே எனக்கு அன்று தான் தெரிந்தது. என் அப்பாவின் முன் நின்று பேசவே யோசிப்பவர் அன்று அவரை எட்டி உதைத்தது. ஸ்பூனில் எடுத்து குடித்தால் சிந்தி விடுமாம். மோர் குடிப்பதையே டம்ளரில் ஊற்றி குடிப்பவர் கழுத்தில் வழிய வழிய பாட்டிலோடு பீர் குடித்தது. பீர் என்று பேர் பின்னாளில் தான் எனக்குத் தெரியும். சொன்னால் நம்ப வேண்டும். 


கவுண்டர் என்றதும் பின்னால் கம்பி போட்ட மாட்டு வண்டி, கன்கார்ட் விமானம் ஓட்டுவது போல அதுக்கு ஒரு ட்ரைவர், கண்ணு கூசுதுய்ய்யா என்று சொல்ல வைக்கும் வெள்ளைச் சட்டை, அழுக்கு ஜமுக்காளம், ஆலமரம், ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் புளி போட்டு துலக்கிய சொம்பு, எட்டு பட்டி தீர்ப்பு என்று விஜயகுமாரோ விஜயகாந்தோ உங்கள் நினைவில் வந்து தொலைத்தால் கொஞ்சம் ஆசிட் ஊற்றி கண்ணை கழுவி விட்டு வாருங்கள். பெருமாள் முருகனின் கதை நாயகனும் ஒரு கவுண்டர் தான். காளியப்பன். வெள்ளை சொள்ளையெல்லாம் இல்லை. பெரும்பாலும் கோவணம் கட்டி ஆடு மாடு விவசாயம். மனைவி பொன்னா. ஈரோட்டு பக்கத்தில் இருக்கும் திருச்செங்கோடு என்று கதை களம். கதை நடப்பது ராஜாஜி முதல்வராக இருந்த வெள்ளையர் காலம் என்றாலும் இன்றைக்கும் திருச்செங்கோடு ஈரோடு தமிழ்நாட்டின் இன்னும் பல கிராம பஸ்ஸ்டாண்டுகளில் நீங்கள் பார்க்கும் எளிய மனிதர்கள். இந்த காலக் குறிப்பே கதை முடிய இருக்கும் நேரத்தில் போகிற போக்கில் சொல்லப்படுகிறது. ராமன் ஆண்டாலும் ராவணன் ஆண்டாலும் எந்த பயனும் இல்லாத அதனாலேயே அது குறித்து எந்த கவலையும் இல்லாத மனிதர்கள். 


பிள்ளை இல்லாத காளிக்கும் பொன்னாவுக்கும் ஏற்படும் அவமானங்கள். வறடன் வறடி என்று பட்டப் பெயர். பக்கத்து வயலுக்கு பருப்பு விதைக்க பொன்னா உதவப் போய் மழையின்றி வெள்ளாமை சரியாக இல்லாது போக ”வயித்துலயே ஒண்ணும் முளைக்காத வறடி தொட்ட பருப்பு மட்டும் முளைச்சுடுமா”. காளி பொட்டன் என்று சொல்லாமல் சொல்லி பொன்னாவுக்கு வலை விரிக்கும் வேலை இல்லாத மைனர்கள். காளியப்பனும் பொன்னாவும் தங்களுக்கு தாங்கள் மட்டுமே என்று தங்கள் தொண்டுப்பட்டியிலும் வீட்டிலும் அடைந்து கிடக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளும் சமூகம். டவுன்ல இருக்கவனுங்க தான் சூது வாது புடிச்சவனுக கிராமத்துல மக்க மனுஷங்க எல்லாம் தங்கம் என்ற போலி பிம்பத்தை பெருமாள் முருகன் முதலில் உடைக்கிறார். காளியை இரண்டாம் மணம் செய்ய சொல்லி வற்புறுத்துகிறார்கள். அவனுக்கோ விருப்பமில்லை. அவனுக்கு பொன்னா முக்கியம். இரண்டாம் திருமணம் செய்து குழந்தை பிறந்து விட்டால் பொன்னா வறடி என்பது உறுதியாகி விடும். அதை அவளால் தாங்க முடியாது என்று பயம். அப்படி பிறக்காவிட்டால் அவன் வறடன் என்று நிச்சயமாகி விடும். ஊர் இன்னும் அசிங்கமாக பேசும் என்பது ஒரு புறமிருக்க இன்னொரு பெண்ணின் வாழ்வும் பாழாகி விடும். 


போகாத கோயில் இல்லை, செய்யாத பூஜை , நேர்த்திக் கடன் இல்லை. உயிரை பணயம் வைத்து மலை உச்சியில் ஒற்றையாக இருக்கும் வறடி கல்லையும் பொன்னா சுற்றியாகி விட்டது. ஆனாலும் குழந்தைக்கு வழி இல்லை. இப்படி குழந்தை இல்லாத காளி பொன்னாவின் பிரச்சினை குத்திக் கிழித்து ரத்தம் சுவைக்கும் சமூகம் என்று அமைதியாக போகும் கதை, சாம்பார் சித்தியின் பேயாட்டம் போல திடீரென்று விஸ்வரூபமெடுத்து கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தே வாளோடு முன் தோன்றிய மூத்த குடியின் கலாச்சார கதைகளை கிழித்து முகத்தில் எறிகிறது. 


பொன்னாவின் குழந்தை பிரச்சினைக்கு காளியின் அம்மாவும் பொன்னாவின் அம்மாவும் கூடிப் பேசி ஒரு வழி கண்டு பிடிக்கிறார்கள். ஒட்டு மொத்த கதையே இந்த முடிவு தான். கணவன் மனைவி அவர்கள் குழந்தை என்ற அடிப்படை கருத்தியலை ஆட்டிப் பார்க்கிறது மாதொரு பாகன்.   பெண்ணுக்கு குழந்தை முக்கியமா கணவன் முக்கியமா எந்த எல்லை வரை செல்ல முடியும். தீர்மானிப்பது யார். முடிவு நோக்கி தள்ளும் சமூகத்தின் பொறுப்பு என்ன. 


எல்லாருக்கும் மரண பயம் இருக்கிறது. பயம் மரணமும் அதன் வலியும் அல்ல. உண்டு உடுத்தி சிரித்து இருந்த ஒரு வாழ்க்கை திடீரென்று ஒரு நாள் அறுந்து போகும் என்பது தான் பயமாக இருக்கிறது. நான் போனாலும் உலகம் இருக்கும். மாரில் அடித்து அழுபவர்கள் கூட இரண்டு நாள் இல்லாவிட்டால் இரண்டு மாதம் கழித்து சிரிக்கப் போகிறார்கள். என் இருப்பின் அடையாளங்கள் முற்றிலும் மறக்கப்படும். வெளிப்படையாக சொல்லாவிட்டாலும் என் இருத்தலின் தொடர்ச்சி என் மகன். மகள்.  நான் என்ற ஒருவன் வாழ்ந்ததின் ஒரே சாட்சி.  வாரிசு இல்லாவிட்டால் நிச்சய மரணம். மறுநாளே மறக்கப்படும் இருத்தலியம்.  அடிப்படையான மரண பயம் தான் குழந்தை விருப்பாக வெளிப்படுகிறதோ என்று நினைக்க தோன்றுகிறது.


காளிக்கு பயம் இருந்தாலும் அவனுக்கு பொன்னா முக்கியம்.  அவள் மீது காதலெனில் அவளுக்காக எதையெல்லாம் அவனால் ஒப்புக் கொள்ள முடியும்?  ஆனால் பொன்னாவோ அந்த முடிவுக்கு ஒப்பு கொள்வது மட்டுமல்ல அதை செயல்படுத்தவும் செய்கிறாள். காளி அந்த முடிவுக்கு இசைவாய் இருக்கிறான் என்று தவறாக நினைத்து அவள் அதில் ஈடுபட்டாலும் காளியால் ஒரு போதும் செய்ய முடியாத ஒன்றை அவள் செய்கிறாள். அர்த்த நாரீஸ்வரன் அர்த்தம் இழக்கிறான்.


 ”கொழந்தைய பெத்து எதுக்கு வளக்கறம்? அது நல்லா வளந்து ஆளாவோனும்னா? கொழந்தய கொஞ்சறதும் வளக்கறதும் நம்மளுக்கு தேவையா இருக்கு. அதுக்குதான் பெத்துக்கறதும் வளக்கறதும். அப்புறம் என்ன வயசான காலத்துல பையன் என்னை பார்க்கலை பிள்ள என்னயப் பாக்கலீன்னு பொலம்பறது? அதெல்லாம் புத்தி கெட்ட நாய்ங்க செய்யறது...” எட்டி உதைத்த என் சித்தியை போல பெருமாள் முருகன் போகிற போக்கில் உடைத்து நொறுக்குகிறார். ஒற்றைக் கதையில் இத்தனை பேயாட்டம் வேறு எதிலும் படித்த நினைவில்லை. என்ன வகையான பேயாட்டம் என்று படித்தால் தான் புரியும். இன்றைய எழுத்துக்களில் அழுத்தமாக சுவடு பதிக்கும் இந்த கதையை காலச்சுவடு வெளியிட்டிருப்பது மிகப் பொருத்தமாக இருக்கிறது.


மாதொரு பாகன். யானையின் தடம்.


=====================
பின் குறிப்பு 1: நன்றி சொல்வது அன்னியப்படுத்துவதாக இருந்தாலும் இந்த புத்தகத்தை அனுப்பி வைத்த நட்புக்களுக்கு நன்றி என்று சொல்வதை தவிர வேறு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. நீங்கள் அனுப்பியிராவிட்டால் யானையின் தடங்கள் எனக்கு தெரியாதே போய் இருக்கலாம். 


மாதொரு பாகன் குறித்து ஈரோடு கதிரின் விமர்சனத்தை இங்கே படிக்கலாம்.


பின் குறிப்பு 2: தமிழர்கள் இலக்கியத்தை கொண்டாடுவதில்லை என்று தினம் அறிக்கை விடும் பின்நவீனத்துவ பிதாமகரும் அவரது ரசிகர் மன்ற தலைமை நிலைய மூத்த உறுப்பினர்களும் மாதொரு பாகனை எப்படி கொண்டாடுகிறார்கள் என்று தெரிந்து கொள்ள ஆவலாய் இருக்கிறேன்.

Monday, 6 December 2010

நந்தலாலாவும் தரை டிக்கட்டும்

நான் படம் பார்ப்பதில்லை. பொய் போல தெரிந்தாலும் அது தான் உண்மை. நான் பொழுதுபோக்குகிறேன்.  யோசித்துப் பார்த்தால் இசை மழையில் நனையவோ இயக்கத்தை வியக்கவோ கமல்ஹாசனின் அசைவில் எது மார்லன் ப்ராண்டோ எது அல்பசினோ என்றோ எனக்கு தோணுவதே இல்லை. திருவிழாவில் தொலைந்த குழந்தை கொஞ்ச நேரம் குரங்காட்டம் பார்ப்பது தான் நான் செய்வது. திருப்பி படியுங்கள். திருவிழா போன குழந்தை அல்ல தொலைந்த குழந்தை. இது வரையில் பார்த்த படங்களில் மிகவும் பிடித்தது எங்கள் வீட்டு பிள்ளை. எம்ஜிஆர் நடித்தது தான். ரொம்ப பழசு என்பவர்களுக்கு விக்ரம் நடித்த சாமி. தேவையான துக்கங்கள் என்னிடமே உண்டு. திரையில் மீண்டும் பார்க்கும் மனநிலை இல்லை.ஒற்றை வார்த்தையில் சொன்னால் ஒன்னரை ரூபாய் டிக்கட் எடுத்து மணலை குவித்து உட்காரும் தரை டிக்கட்டு.


ஆனால், உலகத் திரைப்பட நிபுணர்களையும் தரைடிக்கட்டுகளையும் ஒருங்கிணக்கும் ஒற்றை புள்ளி உண்டு. அம்மா என்று சொல்லித் தொலைக்காதீர்கள். தமிழ்படம். அம்மாவே இல்லாதவனுக்கும் இருப்பது நட்பு. அம்மாவையும் அப்பனையும் வெட்டி ஜெயிலுக்கு சென்றவனுக்கு கூட ஏதாவது நட்பு இருந்து தான் தீரும். அவனை எவருமே நட்பாக நினைக்காவிட்டாலும் அவன் யாரையாவது நட்பாக நினைத்துக் கொண்டிருப்பான். 

எப்படி திட்டமிட்டு யாரையும் காதலிக்க முடியாதோ அப்படியே திட்டமிட்டு நட்பும் ஏற்படுத்த முடியாது. ஏதோ ஒரு கணத்தில் எதிர்பாராத நேரத்தில் தான் உண்மையான நட்புகள் ஏற்படுகின்றன. சிறிய ஓடையாக ஆரம்பித்து பெருநதியாக பிரவாகமெடுக்கும் நதியைப் போல. நந்தலாலா நட்பெனும் நதியின் ஓட்டம். நதிக்கே உரிய சுழிவுகள், தடைகள், பெருக்கெடுப்பு. 


அம்மாவை பார்ப்பதற்காக பள்ளியிலிருந்து ஓடி வரும் ஒரு சிறுவனுக்கும் அதே நோக்கத்துடன் மனநிலை தவறியவர்களுக்கான இடத்திலிருந்து தப்பி வரும் நடுத்தர வயது ஆளுக்கும் நட்பு. எங்கே என்றால் இருவரும் மூத்திரம் அடிக்க போகும் இடத்தில். யோசித்து பார்த்தால் என்னுடைய எல்லா நட்புகளும் இப்படி தற்செயலாக நிகழ்ந்தவை தான். உண்மையில் அப்பொழுது ஏற்படுவது நட்பு கூட அல்ல. ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு. எந்த நதியும் பெருநதியாக பிறப்பதில்லை. 


சந்தேகத்துடனும் ஒருவரை விட்டு ஒருவர் பிரிந்து செல்லும் முயற்சியுடனும் தொடரும் நட்பு போக போக பலமாகிக் கொண்டே போகிறது. கிளைநதிகள் போல இடையில் வந்து சேரும் மேலும் சில நட்புகள். 


ஒரு காட்சியில் மனநிலை தவறியவர் போல வரும் மிஸ்கினை பலர் சேர்ந்து அடிக்கிறார்கள். அப்பொழுது அந்த வழியாக வரும் பழைய நண்பர்களை கண்டவுடன் மிஸ்கினுக்கு வரும் பலம். நண்பனின் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டு அவர் ஆடும் கொண்டாட்டம். அழகிய குறுங்கவிதை. அனுபவித்தவர்கள் பாக்கியவான்கள்.


மிஸ்கின், விபச்சாரி பாத்திரத்தில் வரும் ஸ்னிக்தா(?), சிறுவன் அகி ஒரு ட்ரக்கின் பின்னால் உட்கார்ந்து போய் கொண்டிருக்கிறார்கள். அகி உயிரைப் போல பாதுகாத்து வரும் அவன் அம்மாவின் படம் காற்றில் பறந்து போகிறது.மிஸ்கினை உலுக்க அந்த பாத்திரம் நல்ல உறக்கத்தில். ஸ்னிக்தா சத்தம் போட்டு ட்ரக்கை நிறுத்தி ஓடோடிப் போய் அந்த படத்தை எடுக்கிறார். அகி அதைப் பிடிங்கிக் கொண்டு ஓடுகிறான். அப்பொழுது ஸ்னிக்தாவின் முகம் காட்டும் உணர்ச்சிகள். In the end we remember not the words of our enemies but the silence of our friends. Martin Luther King.


லாரியின் ஹார்னை திருடி விட்டதாக மிஸ்கினை அடித்து நொறுக்கும் டிரைவர். மிஸ்கின் சொல்லும் ஒரே வரியில் அதிர்ந்து போய் அப்படியே உறையும் இடம். ஒரே ஒரு வசனம் கூட இல்லை. கடைசி வரை அந்த பாத்திரத்துக்கு வசனமே இல்லை. ஆனால் அந்த முகபாவங்கள். அந்த பாத்திரம் வரும் அத்தனை காட்சிகளும் உறைந்து போன இசை போல. 


சில நேரங்களில் நட்பின் வார்த்தைகள் வாள் போல. ஒற்றை அல்ல. பல வாட்கள் ஒரே நேரத்தில். மென்டல் என்று சொன்னதற்காக ஆட்டோ ட்ரைவரை அடித்து நொறுக்கும் மிஸ்கின், அதே வார்த்தையை சொல்லும் ஒரு ஆறு வயது பையனிடம் எதுவும் செய்ய முடியாமல் கதறும் இடம். நட்பு சுகம் மட்டுமல்ல, அது உயிர் வாதையும் கூட. உயிருடன் தோலை உரிக்கும் வாதை.


இந்த படத்தில் பல குறியீடுகள் இருப்பதாக சொல்கிறார்கள். எனக்கு தெரிந்த முக்கியமான குறியீடு கடைசி காட்சியில் அம்மாவை மனநல விடுதியில் சேர்த்து விட்டு மிஸ்கின் வெளியே வருகிறார். அவர் உள்ளிருந்த இடம் இருட்டாகவும் வெளியே வருமிடம் வெளிச்சமாகவும் இருக்கிறது. சில நேரங்களில் இருளும் ஒளியுமே மிகப் பெரிய குறியீடு.நட்பெனும் பிரமாண்ட வெளிச்சம்.


சொல்லிக் கொண்டே போகலாம் என்றாலும் கவிதையின் சுகம் அதன் அனுபவமே.விளக்கம் அல்ல.பனிக் கொட்டும் நள்ளிரவில் கொஞ்சமான போதையுடன் விஸ்கியும் சிகரெட்டுமாக இப்படி ஒரு படம் பார்ப்பதும் கூட கவிதையின் கொண்டாட்டமே.கவிதை கலைமகள் என்று எவன் சொன்னான்?


நதி போல நகரும் படத்தில் பிரச்சினை என்றால் ஸ்னிக்தாவின் பாத்திரம் துருத்திக் கொண்டு தெரிகிறது. சிறுவன் அகி கடைசியில் ஸ்னிக்தாவை அம்மாவாக ஏற்க எந்த காரணமும் இல்லை. சில இடங்களில் இல்லை பல இடங்களில் இளையராஜா படுத்துகிறார். மெளனம் மிகப் பெரிய இசை. தமிழ்ப்பட சாபம் போல கடைசியில் வரும் காட்சிகள்.


இந்த படம் கிகுஜிரோவின் காப்பியா இல்லை இன்ஸ்பைரேஷனா என்று எனக்கு தெரியவில்லை. ஆனால், எப்படி பார்த்தாலும் இது நிச்சயம் பார்க்க வேண்டிய படமே. இயக்குனர் மிஸ்கினை விட நடிகர் மிஸ்கின் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிறார். இயக்குனர் மிஸ்கினை பிடிக்காவிட்டாலும் நடிகர் மிஸ்கினுக்காக. 

இது காப்பியா ஒரிஜினலா என்ற விவாதத்தை நான் வேண்டுமென்றே விலக்குகிறேன். நான் இன்னும் கிகுஜிரோ பார்க்கவில்லை என்பதும் ஒரு காரணம். ஆனால், இந்த படம் காப்பியாக இருக்கும் பட்சத்தில் இயக்குனர் மிஸ்கினுக்கு என் வருத்தங்க‌ளையும் கண்டனங்களையும் பதிவு செய்கிறேன். எப்படி இருந்தாலும் நடிகர் மிஸ்கின் இயக்குனரை தாண்டிப் போய்விட்டார். அதற்காக, மிஸ்கின் ஐ லவ் யூ என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது.

Monday, 18 October 2010

எந்திரனும் கோவில்பட்டி முறுக்கும்

எனக்கு பரவை முனியம்மாவை பிடிக்கும். அவரை பார்க்கும் போதெல்லாம் என்னவோ என் பாட்டியை பார்ப்பது போல இருக்கிறது. ஏய் கெய்வி என்னா சமையல் பண்ற இன்னும் ரெண்டு இட்லி போடு என்றால் அது என் முதுகில் போடும். அடி வாங்கிய கதையெல்லாம் அப்புறம். இன்றைய ஸ்டேட்மெண்ட் எனக்கு பரவை முனியம்மாவை பிடிக்கும். அகிரா குரோசேவா தெரியும் ஹூ ஈஸ் திஸ் பர்வாய் மொனியம்மா என்பவர்கள் ப்ரவுசரை மூடிவிட்டு தம்மடிக்க போங்கள். சிலேவின் சுரங்கத்தில் ஒரு வாக் போகலாம். ஏய் சிங்கம் போல நடந்து வரான் செல்ல பேராண்டி என்றெல்லாம் பாடியிருக்கிறது.

இந்த கதை எதுக்கு என்றால் நேற்றிலிருந்து எனக்கு பரவை முனியம்மாவை கொஞ்சம் கூட பிடிக்காமல் போய்விட்டது. அவனவன் சொந்த காசில் சூனியம் வைத்துக் கொள்கிறான் என்றால் எனக்கு மட்டும் எவ்ளோ செலவானாலும் பரவால்ல என்று அடுத்தவர்கள் சூனியம் வைக்கிறார்கள். அவர்களை சொல்லியும் குற்றமில்லை. என் புத்தியை சொல்ல வேண்டும்.  ஒரு பாப்கார்னுக்கும் கறுப்பு காஃபிக்கும் ஆசைப்பட்டு எவனாவது எந்திரன் பார்ப்பானா?

ஒரு ரூபாய் அரிசிக்கும் வழியில்லை. ஓட்டுப் போடவும் காசு தர மாட்டேன் என்கிறார்கள். இதெல்லாம் இல்லாமல் எப்படி அய்யா ஒரு தமிழன் இருக்க முடியும். நான் தமிழனே இல்லை என்று சொன்னது போன மாசம். இது இந்த மாசம். நம்புங்கள். அதனால் தான் பாப்கார்னுக்கு ஆசைப்பட்டு கிளம்பி விட்டேன். கூட்டிப் போனவர்கள் நல்லவர்கள் தான்.பரம்பரையாக ஆட்டுக்கு மஞ்சத் தண்ணி தெளிப்பது தான் அவர்கள் வழக்கம். பாப்கார்ன், காஃபி எல்லாம் சரியாக செய்துவிட்டார்கள். வெட்டப் போகும் ஆடு மண்டையை ஆட்டினால் அவர்களும் தான் என்ன செய்வார்கள்.

குப்பனும் சுப்பனும் ஒரே மாதிரி இருப்பார்கள். ரெண்டு பேரும் நல்லவங்க தான். சுப்பனோட ஆளு சுப்பம்மாவை பார்த்ததும் குப்பனுக்கு கும்முன்னு கெளம்பிடுது லவ்ஸ். விட்டுக் கொடுத்துடுன்னு கேக்குறான். சுப்பன் விட்றா மாதிரி இல்லை. ரெண்டு பேருக்கும் ஜாரி மேட்டர்ல சண்டை வந்துடுது. சுப்பன் குப்பனை அடிச்சி பெண்டை கழட்டி குப்பையில போட்டுடறான். லவ்வு எவ்ளோ பெரிய மேட்டரு. மசுரு போனாலும் உசிரு போனாலும் லவ்வை விட்ற முடியுமா விட்டா அவன் தமிழனா அதனால குப்பன் குப்பையில இருந்து எந்திரிச்சி வந்துடறான். அவனுக்கு எல்ப்பு பண்ண சுப்பனை பிடிக்காத ஒரு ஆளு.

ஜங்க்கர் இந்தியாவின் ஆகப் பெரிய டைரக்டர். அவரு பத்து வருஷம் செட்டு போட்ட யோசிச்ச கதை. ஒலகத்துல இப்படி ஒரு படம் எங்கயுமே வந்ததில்லை. சொன்னது ரஜினியா இல்லை உலக ரஜினி ரசிக மன்ற தலைவர் திருக்குவளை மு கருணாநிதியான்னு தெரியலை. 

பெரியவங்க சொன்னா பெருமாள் சொன்ன மாதிரின்னு எங்க பாட்டி சொல்லிருக்கு. அது அவங்க அம்மா என்ன சொன்னாலும் கேக்காதாம். அது வேற கதை. அப்புறம் சொல்றேன். அய்யா, நான் கேட்பதெல்லாம் ஒன்று தான். அறுபத்தாறு வயது ஆள் இருபத்தாறு வயது யூத்தா வர்றது ஓக்கே. ஆனா, அதுக்காக ஆறு வயது பையனோட ஜட்டியை போட்டுக்கிட்டு திரிஞ்சா என்ன சொல்றது? 

ராணி காமிக்ஸும் இரும்புக்கை மாயாவியும் நானே படிச்சிருக்கேன். எழுத்துக் கூட்டித் தான். குப்பன் சுப்பன் கதையையும் இரும்புக்கை மாயாவி ராணி காமிக்ஸ் கதையவும் மிக்ஸ் பண்ணுங்க. அதுல கொஞ்சமா சப்பை காமெடியை ஒரு ஸ்பூன் போடுங்க. அப்புறம் கூகிள் பண்ணி, பன்னி இல்லை பண்ணி பைட்டு, பிட்டு, டெரா, ஸீட்டா,கம்ப்யூட்டர் இதெல்லாம் சேருங்க. சேர்த்தாச்சா? என்னவோ ஒண்ணு மிஸ் ஆகுதுல்ல? ரைட்டு. உங்க வீட்ல எதுனா அட்டு ம்யூசிக் இருக்கா? அட்டு இல்லாட்டி பரவால்ல. கிச்சன்ல எலி, பன்னி, எருமை எதுனா ஓட விட்டு அதை ரெக்கார்ட் பண்ணுங்க. பண்ணியாச்சா? அதை யார்னா ஒரு ரிட்டயர்டு தமிழய்யா கிட்ட குடுத்து பாட்டு எழுத சொல்லுங்க. கவனமா இருங்க. பைட்டு, பிட்டு, ஃபைட்டு, சிட்டு, அட்டு, குட்டு, பேபி,ஸ்டார் பக்ஸ் காஃபின்னு செம்மொழில எழுதணும். இல்லாட்டி திருக்குவளை மு கருணாநிதி வரி விலக்கு தரமாட்டாரு. அவரு வீட்டு சொத்தா? எல்லாம் பேரனுங்க சொத்து. வாரி வழங்கிட முடியுமா?

எல்லாம் ரெடி. எதுனா ஒரு பேரனையும் ஒரு ஜங்க்கரையும் பிடிங்க. என்னது பேரனை தெரியாதா? நீங்கள்ல்லாம் உருப்பட வழியே இல்லை. அவ்ளோ பெரிய ஃபாமிலி. ஒருத்தரை கூடவா தெரியாது? ஒரு நூறு பேரு இருப்பாங்களே?

அவ்ளோ தான். உங்க கையில ஒரு எந்திரன் இருக்கான்.உள்ளூருக்கு ரஜினி ஓக்கே. உலக அளவுல மார்க்கெட் பண்ணனுமே? யாராவது கைய பிடிச்சி இழுத்தாக் கூட ஐஸ்க்ரீம் எனக்கு பிடிக்காதுன்னு சொல்ற மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷன் காட்டணும். கரெக்டா பிடிக்கிறீங்க போங்க. அடச்சீ. கைய விடுங்க.ஆமா. ஐஸ்வர்யாவை புக் பண்ணுங்க. அவங்களுக்கும் நடிப்புக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. நாம என்ன அவங்களை நடிக்கவா சொல்ல போறோம்? நான் குடிப்பது கோக்னு சொல்ற மாதிரி ரெண்டு டயலாக் சொல்லணும். நமக்கு அவங்க போறும். 

உங்களுக்கே தெரியாம நீங்க ஒரு பெரிய புரட்சி பண்ணிட்டீங்க. இது வரைக்கும் சிம்பு, சொம்பு, டி ராஜேந்தர் இவங்க தான் தாடி வளர்த்துக்கிட்டு எனக்கு அவ வேணும்னு வஜனம் சொல்லிட்டிருந்தாங்க. ஆனா இப்ப ஒரு ரோபோ சொல்லுது. எனக்கு சனா வேணும் அதென்னய்யா சனா? என்னவோ கெட்ட கனா. விடுங்கோ. வெள்ளைக் காரன் ஸ்டீம் கண்டுபிடிச்சி ரயில் விட்டான். தமிழன் அதே ஸ்டீமை வெச்சி இட்லி சுட்டான். என்ன இருந்தாலும் கல் தோன்றா காலத்தே முன் தோன்றிய மூத்த குடி. டாஸ்மாக்ல க்யூவில நிக்க வேண்டியதா இருக்கு. ரோபோ லவ் தான் பண்ணுதுன்னா ஜன்க்கர் அதுக்கும் மேல போறாரு. அரிமா அரிமா எனக்கு பின்னால சொறிம்மா சொரிம்மான்னு ட்ரீம்ல டூயட் வேற பாடுது. ஸ்டீமை வச்சி ட்ரைன் மட்டும் தான் விடணும்னு எவன் சொன்னான்? கம்ப்யூட்டர் கனவுல டூயட் பாடும்னு அசின் என்ன அசிமோவ் கூட நினைச்சதில்லை. ஒரே தாண்டு. இனிமே தமிழனுக்கு என்ன தெரியும்னு எவனாவது கேப்பான்? எந்திரனை பார்க்க சொல்லிடுவோம். ஒரு பய வாயை திறக்க மாட்டான். 

சரி, நாம மட்டுமா சிக்கினோம் நிறைய பேரு இருப்பாங்கன்னு தியேட்டர்ல எண்ணிப் பார்த்தா மொத்தம் முப்பத்தஞ்சி பேரு. பிரிட்டனில் அரங்கு நிறைந்த காட்சிகள். உண்மை செய்திகளை உருவாக்குவது உங்கள் சன் டிவி. சன் என்றால் தமிழ். தமிழுக்கு தலையும் கொடுப்பார் கருணாநிதி. அவர் தலை இல்லை. தினகரனில் யாராவது வேலை பார்க்கறீங்களா?

ரஜினி இமயமலைக்கு போய்ட்டாராம். அங்கயே இருந்தா அவருக்கு நல்லது. திரும்பி வந்து இன்னொரு சங்கர் படத்துல நடிச்சா அடுத்த வாய்ப்பு சங்கு மார்க் லுங்கிகள் ஜட்டிகள் விளம்பரம் தான். 

இப்படி ஒரு த்ராபையான படத்தை எடுக்க ஜன்க்கருக்கு ஐடியா கொடுத்தது சுஜாதா என்கிறார்கள். அவர் இல்லை என்பதால் வசதியாய் போயிற்று. எனக்கு என்னவோ இது பரவை முனியம்மாவின் ஐடியா என்று தான் தோன்றுகிறது. கோவில்பட்டி முறுக்கு அவனை குனிய வச்சி நொறுக்கு என்று பாடியது அவர் தானே? சந்தேகமிருந்தால் ஜிய்யாங் ஜிய்யாங் ஜினுக்கு அவனை புத்தூருக்கு அனுப்பு என்று அடுத்த வரி வேறு.

இருக்கட்டும். படுக்க வைத்து பத்து லாரியை ஏற்றியது போல எனக்கு வலிக்கிறது. நான் புத்தூருக்கு போய்விட்டு வந்து பரவை முனியம்மாவுக்கு கச்சேரியை வைத்துக் கொள்கிறேன்.

====================================

Wednesday, 30 June 2010

ர்ர்ர்ர்ர்ராவணன்!

சுழன்றும் ஏர் பின்னது உலகம் என்பது போல எத்தனை உழன்றும் அவள் பின்னது மனம் என்று விடாது நகர்ந்து கொண்டே தான் இருக்கிறது. பொன் வேண்டேன் பொருள் வேண்டேன் மண் வேண்டேன் மனை வேண்டேன் என்று புலம்பியவன் கூட பெண் வேண்டேன் என்று சொன்னதாக தெரியவில்லை. ராமாயணம் மகாபாரதம் ஆரம்பித்து ரோமின் க்ளியோபாட்ரா, ஹெலன் ஆஃப் ட்ராய், ஆந்திராவின் சிவ பார்வதி என்று கவிழ்ந்த மன்னர்களும் அழிந்த சாம்ராஜ்யங்களும் நீளம்... பெண்ணின் காலடியில் வைக்கப்பட்ட தலைகளும் வளைந்து போன வாள்களும் அதிகம்...ஒழுக்கம்,சட்டம், மதம்,கலாச்சாரம் இன்ன பிற கருமாந்திரங்கள் என்று மூடி வைத்தாலும் கணப் பொழுதில் கட்டவிழ்த்து பாய இருளில் ஒரு எருமை எப்பொழுதுமே முரண்டு கொண்டு தான் இருக்கிறது.

வெறுப்பின் காரணமாக எதிரியின் மனைவியை கடத்தி, அவள் மேல் காதல் பட்டால்? அங்கு நிற்பது வெறுப்பா இல்லை காதலா? அவளைக் கொல்வதா இல்லை கொஞ்சுவதா?? உருகி உருகி காதலித்தாலும் அதை வெளிச் சொல்ல பிம்பம் அனுமதிக்காவிட்டால்? அப்படியே சொன்னாலும் அவள் அடுத்தவனின் மனைவி..உங்களின் ஒழுக்க கலாச்சார மதிப்புகள் என்னாவது? அதிலும் அத்தகைய ஒழுக்க மதிப்பீடை காக்க வேண்டிய கலாச்சார காவலனே நீங்கள் தான் எனில்? எல்லாவற்றையும் உதறி நீங்கள் சொன்னாலும் அவள் மறுத்தால்? தொட்டு விடும் தூரத்தில் இருந்தாலும் தொட முடியா தொலைவில் இருக்கும் பெண்ணை என்ன செய்வது? உள்ளிருந்து அரிக்கும் கரையான் போல உளுத்துப் போய்க் கொண்டே இருக்கும் மனதை என்ன செய்வது???

இதிகாச ராவணன் ஒரு மிகச்சிக்கலான பாத்திரம்...சிவ பக்தன், வீணை வாசிப்பான், பத்து தலை, மகா வீரன், எதிரில் நிற்பவன் கடவுளே என்றாலும் மயிரே போச்சி என்று பின் வாங்காதவன், அசுரன், அப்படில்லாம் இல்ல அவங்கப்பா ஒரு ரிஷி அதனால அவன் பிராமணன் என்றெல்லாம் அவனது புறவயமான பிம்பமே மீண்டும் மீண்டும் விவாதிக்கப்பட்டிருக்கிறதே தவிர, அகவயமான ராவணன் யார்? பெண்ணே காதல் கொள்ளும் அழகு என்று கம்பன் உருகும் சீதையை கடத்திய பின் அவன் மனநிலை என்ன? உண்மையிலேயே அவன் சீதையை விரும்பினானா இல்லை கடைசி வரை வெறுப்பும் பழி வாங்கும் உணர்ச்சியும் தான் இருந்ததா? அப்படி விரும்பியிருந்தால்...சொல்லவும் முடியாமல், மெல்லவும் முடியாமல்....காதலில் அழுந்தும் மனம், காமத்தில் எரியும் உடல், எதிரியின் மனைவியை கொல்ல சொல்லும் புத்தி...மனம், உடல், புத்தி என்று அல்லாடி ஒரே மனிதன் மூன்றாக சிதைவதை....ஒரு மிக தீவிரமான உளவியல் கதையே சொல்லியிருக்கலாம்..

ஆனால், மணிரத்னத்தின் ராவணன்??
============

மணி ரத்னத்திற்கு ஒட்டு மொத்த சரக்கும் ஓவர் நைட்ல தீந்து போச்சா இல்ல‌ சரக்கு குடுக்குறவய்ங்க‌ மொதல்ல பழைய பாக்கியை செட்டில் பண்ணுங்க சார்...இனிமே இல்லன்னு கடைய மூடிட்டாய்ங்களான்னு தெர்ல.....பழைய ராமாயணம் டிவி சீரியலை பார்த்து அதை அப்படியே வில்லுக்கு பதில் கன்னு, அம்புக்கு பதில் புல்லட்டு மட்டும் மாத்தி பசு மாடு வைக்கோல் தின்னுட்டு சாணி போடறா மாதிரி சாணி போட்ருக்கார்... செத்த நாய் மேல எத்தனை லாரி ஏத்துனா என்னடான்னு விக்ரம், ஐஸ்வர்யா ராய், ப்ரித்வி ராஜ், ஏ.ஆர். ரெஹ்மான், சந்தோஷ் சிவன், பிரபு, கார்த்திக் எல்லாரையும் ஏத்தி எறக்கிருக்கார்...நாய் பீஸ் பீஸாயிடுச்சி.....

வழக்கமா தியேட்டர்ல குந்தியிருக்கவய்ங்க கண்ணை நோண்ட்றா மாதிரி வெரலை நீட்டி இல்லாட்டி கான்க்ரீட் கலக்குற மிக்சிங் மெஷின் மாதிரி வாயத் தொறந்து டாய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ன்னு கத்த வச்சோ ஹீரோவை அறிமுகப்படுத்தறது தமிழர் பண்பாடு....ஆனால், மணியண்ணன் வித்தியாசமா சிந்திப்பவர் (இல்லியா பின்ன, பேன்டிட்ஸ்னு ஒரு திருடங்க படத்தையே சுட்டு திருடா திருடான்னு சொல்லி எடுக்க இன்னா கெத்து வேணும்?? தில்லு தொரைப்பா!)...ஹீரோ அறிமுகக் காட்சியில் விரலை நீட்டலை...ஒட்டு மொத்த பாடியையே நீட்டி குதிக்கிறான் (ஆத்துல தான், என்னோட மண்டைல இல்ல)...அப்படியே குதித்து அடித்துக் கொண்டு போயிருந்தால் ர்ர்ர்ர்ர்ராவணனும் இல்ல, கோவணமும் இல்லங்கிறதுனால போகலை...(ராவணனோட கோவணம் என்னாச்சின்னு கேட்டு தொலைக்காதீங்கய்யா...நான் பாக்கலை)..வந்துடறான்....வந்து???..கோவணத்தை காய வச்சி கட்டிக்கிட்டு பழங்காநத்த்ம் பஸ் ஸ்டாண்டு போயி பொரோட்டாவா போட முடியும்?..போட்ல போய் சீதையை கடத்துறான்...ஆனா ஐஸ்வரியா என்ன சாதாரண சீதையா? கடத்தும் போது அவங்க பயப்படறதெல்லாம் இல்லை...அதைப் பத்தி கவலைப்படறதும் இல்ல..என்னவோ கவிதை சொல்றாங்க...பதிலுக்கு ராவணனும் கவிதை சொல்றாரு...விட்டா அங்கின ஆத்துலயே மேடை போட்டு மைக் செட்டு வச்சி பாட்டுக்கு பாட்டு எடுக்கவான்னு சூப்பர் ஸிங்கர் போட்டியே நடத்துவாய்ங்க போல..எந்த கிட்நாப்பிங்ல இப்பிடி கடத்துறவனும், ஹாஸ்டேஜும் அந்தாதி போட்டி நடத்துனாங்கன்னு எனக்கு தான் ஒரு எழவும் தெரியலை...

ராவணனுக்கு பத்து தலை...இதை பத்து டைப்பான கேரக்டர்னு சொல்லலாம்...நம்ம மணி, இந்த சொல்லலாம்கிறதை கெட்டியா பிடிச்சிக்கிட்டு ஒரு பத்து பேரை வச்சி அவன் இப்படி, அவன் அப்படின்னு சொல்ல வச்சிட்டாரு...அடங்கொய்யால‌..இந்த வெண்ணைக்கு எதுக்குய்யா டைரக்டரு?? ராவணன் விக்ரம் அடிக்கடி பக் பக் பக் பக்னு சவுண்ட் விடறார்....நான் பேசும் போது அடிக்கடி ஃபக் ஃபக்னு சொல்வேன்....சென்சார்ல கட் பண்ணிடுவாங்கன்னு அதை பக் பக் ஆக்கிட்டாங்களா இல்லை ஆஸ்கர் வாங்குறதுக்காக ஆலிவுட்டு தரமான்னு தெரியல........

அப்புறம் ராமாயணம்னா அதுல முக்கியமா அனுமன் வந்தாகணும்..(வராட்டி ராமனுக்கு அல்லக்கை வேலை பாக்க‌ ஆள் லேதன்டி..)...அதனால கார்த்திக் வர்றாரு..இங்க தான் மணி சாரோட க்ரியேட்டிவிட்டி டாப் கியர்ல பிக்கப் ஆவுது..எப்பிடி வர்றாருன்னா இருட்ல கொரங்கு மாதிரி படுத்துருக்கார்...அப்புறம் மரத்துக்கு மரம் ஜம்பிங் பண்றார்...ஒரு சீன்ல ஐஸ்வர்யா ராயோட புருஷனா வர்ற ப்ரிதிவிராஜூக்கும் ராவணனுக்கும் நடுவுல தூது போறார்...(அந்த சீன்ல கார்த்திக்குக்கு வால் இல்லைங்கிறதுனால கால்ல தீ வைப்பாங்கன்னு நான் ரொம்ப எதிர்ப்பார்த்தேன்...நல்ல வேளை இல்ல!)

ஐஸ்வர்யா ராயை புக் பண்ணும் போது நீங்க இந்த படத்துக்கு சும்மா வெளம்பரம் தான், ஒண்ணும் நடிக்க வேணாம்னு சொல்லியே புக் பண்ணிருப்பாங்க போலருக்கு....ஒரே ஒரு சீனை தவிர வேற எங்கயும் நடிக்கலை....தலைவரு கூட ஃபோட்டோ எடுக்கும் போது நம்ம அல்லக்கையும் வந்து தலையை நீட்டறா மாதிரி நானும் இருக்கேன் ஃப்ரேம்லன்னு வந்து கூட கூட நிக்கிறாங்க....பெட்ரூம்ல பரதநாட்டியம் ஆடறாங்க....திடிர்னு புருஷன் பேரை சொல்லி நீங்க எங்க இருக்கீங்கன்னு கத்துறாங்க....அம்மணி மலையேறுனாலும் , ஆத்துல நனனஞ்சாலும் , வெயில்ல காஞ்சாலும் ....கடல்ல போற கப்பலுக்கு அடிச்ச பெயிண்ட் மாதிரி அவங்க மேக்கப்பு...ம்ம்ம்...ரொம்ப கெட்டி..என்னா ஆனாலும் சரி...ஒரு இஞ்ச்சு கூட கலையறதில்லை....அவங்களை சொல்லியும் தப்பில்லை...வெளம்பரம்னா பொண்ணுங்களை அழகா காமிக்கணும்னு ஒலக விதி...அதைப் பார்க்கணும்னு என்னோட விதி..ஒங்க விதி..தலைவிதி...என்ன ஒண்ணு, அம்மணிக்கு இப்பிடி செலவு பண்ணி சும்மா வர வைக்கிறதுக்கு பதிலா அந்த கேரக்டரை க்ராபிக்ஸ் செஞ்சிருக்கலாம்...செலவும் மிச்சம்..இன்னும் கொஞ்சம் நல்லாவும் நடிச்சிருக்கும்..

"ரெண்டு பழம் வாங்கச் சொன்னேன்..ஒண்ணு இங்கருக்கு...இன்னொன்னு எங்கடா....அதான்னே இது" வாழைப்பழக் காமெடி போல மண்ணைத் தோண்டி தின்பாயா படத்தில் இல்லாத இசையை காட்டி ஏமாற்றிய ஏ.ஆர்.ரெஹ்மான், இந்த படத்திற்கு "உசுரே போகுதே உசுரே போகுதே" ரேஞ்சில் இசை போட்டால் தில்லு தொரை மணியோ மசுரே போகுதே மசுரே போகுதே ரேஞ்சில் மட்டமாக படம் பிடித்து ஓட்டை சாக்கடையை அடைக்கும் அழுக்கு துணியைப் போல அந்த பாட்டை சொருகி வெச்சிருக்காரு......சிச்சுவேஷன் தெரியாம சாங்கை திணிக்கிறது என்ன டைரக்ஷனோ...தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்கய்யா.....

தில்லு தொரை தான் இப்படி செத்த நாயை ரவுண்டு கட்டி அடிக்கிறாருன்னா அவரு சம்சாரம் சுகாசினி சும்மா சொள்ட்டி சொள்ட்டி அடிக்கிறாங்க.....ராவணன் மாதிரி ஒரு கேரக்டருக்கு கருணாநிதியால கூட இவ்ளோ மொன்னையா வசனம் எழுத முடியாது...அவ்ளோ மொன்னையா இருக்கு...வர்ற கேரக்டரெல்லாம் லே, வே, டேன்னு தின்னவேலி தமிழ் பேசறாங்க.....திடீர்னு தஞ்சாவூர் திருச்சி தமிழுக்கு மாறி "நீங்க வந்துட்டீங்க..நான் சஞ்சலப்பட்டேன்" அப்படின்னு தட்டையா சுத்த தமிழ்ல சுத்தி விடறாங்க...

சரி நாய் தான் செத்துப் போச்சி...நம்ம தில்லு தொரை ராமனை வில்லனா காமிச்சாட்டாரு, ராவணன் மேல சீதைக்கு லவ்வு வர்றா மாதிரி காமிச்சாட்டாருன்னு ராமாயணத்துல வண்ணார் சொன்னா மாதிரி ஊருக்குள்ள அரசல் பொரசலா ஒரு பேச்சு...ஆஹா...நம்ம மணியண்ணன் மணியா ஒரு விஷயம் சொல்லிட்டாரு போலன்னு நானும் கிளைமாக்ஸ் வரையிலும் பார்த்தேன்...அது இன்னான்னா, ராமன் ஒரு சந்தேக பேர்வழி சைக்கோன்னு ஒரு புகார் இருக்கு...அப்படில்லாம் இல்ல, ராவணனை பிடிக்க சந்தேகப் பேர்வழி மாதிரி நடிக்கிறான், மத்தபடி அவனுக்கு சந்தேகமெல்லாம் இல்ல‌ அப்படிங்கிறா மாதிரி தான் வருது... அதே மாதிரி கடைசி வரைக்கும் சீதைக்கு ராவணன் மேல லவ் வர்றா மாதிரில்லாம் எதுவும் இல்ல...நம்ம புருஷன்கிட்ட என்ன சொன்னான்னு அவங்களுக்கு டவுட்டு...அதைக் க்ளியர் பண்ண தான் போறாங்க...லவ்வு இருந்தா அங்க போயி எதுக்கு புருஷன் சொன்னதை பத்தியே பேசணும்?? என்னங்கய்யா உங்க லாஜிக்கு??

இப்ப பார்க்கலாமா வேண்டாமான்னு கேக்குறவங்களுக்கு....கண்டிப்பா ஒரு தடவை பார்க்கலாம்...விக்ரம் பின்னிருக்கார்...படத்துல அவரை பார்க்கும் போது எனக்கு க்ளாடியேட்டர் ரஸ்ஸல் க்ரோ, ஜாக் நிக்கல்ஸன், ராபர்ட் டி நீரோன்னு ஞாபகம் வந்தது...பிரபு, ப்ரியா மணி, ப்ரித்வி ராஜ், வையாபுரி, ரெண்டே சீனுக்கு ஒரு ஓரத்தில வந்தாலும் ரஞ்சிதா அப்படின்னு நடிச்சவங்க எல்லாம் சிக்சர் அடிக்கிறாங்க...ரஹ்மான் ம்யூசிக், சந்தோஷ் சிவன் , மணிகண்டனின் கேமரான்னு எல்லா விஷயமும் பாசிட்டிவ்வா இருக்கு..

பெரிய நெகட்டிவ் மணி ரத்னம், சுகாசினி அப்புறம் ஐஸ்வர்யா ராய்.

இதிகாச ராவணனுக்கு பத்து தலை....

மணிரத்னத்தின் ராவணன்....முண்டம்!

==============================

Tuesday, 9 March 2010

ஷூத்தலை சாத்தானாரும் விண்ணைத் தாண்டி வருவாயாவும்...

பன்னி கடித்தவனிடம் எப்படி கடித்தது எங்கே கடித்தது என்று கேட்டால் திருதிருவென்று முழிப்பான்...அது மாதிரி எனக்கும் எங்கே ஆரம்பிப்பது என்று தெரியவில்லை..

சரி, கருமத்தை எங்கே ஆரம்பித்தால் என்ன?? எங்கிருந்து ஆரம்பித்தாலும் சாக்கடை சாக்கடை தான்...ஆனால் இந்த படம் ரெட் ஜெயன்ட் மூவிஸ் என்று ஒரு த்ராபையான க்ராபிக்ஸ் உடன் ஆரம்பிக்கிறது....அவ்தார் போன்ற படங்கள் க்ராஃபிக்ஸில் கலக்கும் போது இப்படி கேவலமாகவும் க்ராஃபிக்ஸ் செய்யலாம் என்று நிரூபிக்கிறார்கள்....அடுத்து ஷகிலா போஸ்டர் தின்ற கழுதை தானே ஷகிலா என்று நினைத்துக் கொண்டு வளைந்து நெளிந்து போஸ் கொடுப்பது போல "யங் சூப்பர் ஸ்டார்" சிலம்பரசன் என்று டைட்டில் கார்டு....லிட்டில் சூப்பர் ஸ்டாரிலிருந்து ப்ரமோஷன்...இன்னும் கொஞ்ச நாள் கழித்து "கெழட்டு டூப்பர் ஸ்டார்" என்று டைட்டில் போடுவார்கள்...

சரி கதை?? அப்படி ஒன்றும் யாருக்கும் தெரியாத கதை இல்லை...ஊரில் எந்த வேலைக்கும் போகாது, எதையும் ஒழுங்காக செய்யாது அப்பன் ஆத்தா காசில் தின்று கொண்டு, என் கஷ்டத்தை எவனுமே புரிஞ்சிக்க மாட்டேங்குறான் என்று தாடி வளர்த்துக் கொண்டு திரியும் பல்லாயிரம் தறுதலைகளை ஒரு குவாட்டர் வாங்கிக் கொடுத்து "ஏண்டா, இப்படி திரியறே" என்று ஒரு கேள்வி கேட்டால் நீங்கள் நரை கூடி கிழப்பருவம் எய்தி கொடுங்கூற்றுக்கிரையென பின்மாயும் காலம் வரை அவன் அவளை எப்படியெல்லாம் காதலித்தான் என்று கதை சொல்லிக் கொண்டே இருப்பான்...

அவ அன்னிக்கி அப்படி லைட்டா திரும்பி பார்த்தா பாரு....சான்ஸே இல்ல...எனக்கு ரெண்டு வாரம் தூக்கமே இல்லடா...லவ்வுன்னா சும்மா அப்படியே தூக்கணும் மச்சான்...அப்படியே பொரட்டி போடணும்...அவளுக்காக என்ன வேணும்னாலும் செய்யலாம் மச்சான்...இப்படியே சொல்லிக் கொண்டே இருப்பான்....கடைசியாக வாந்தியும் எடுப்பான்...

கவுதம் மேனனின் வாந்தி தான் கதை....உங்களுக்கு இருக்கும் ஒரே வேலை சன் டிவி சீரியல் பார்ப்பது தான் என்றால் இந்த கதைக்காக மாதம் ஒரு மானாட மயிலாட, வாரம் ஒரு பாராட்டு விழா என்று பொது வாழ்வில் உருகும் கருணாநிதி போல மெழுகாக உருகலாம்...என்ன கருமம்...எனக்கு வேறு வேலைகள் இருந்து தொலைப்பதால் என்னால் முடியவில்லை...ஒரு முழம் ஏறினால் பத்தடி சறுக்குகிறது....காலையில் சரியாக இருக்கும் மார்க்கெட் மதியம் "பொரட்டி போடுகிறது"...இல்லாவிட்டால் அப்படியே எதிர்பக்கமாக "தூக்குகிறது"
..டவுசர் கிழிந்து தொங்குகிறது....நாளைக்கு மார்க்கெட் திறந்தால் அந்த கிழிந்த டவுசரும் இருக்குமா இல்லை கோமணம் தான் மிஞ்சுமா என்று தெரியவில்லை...இதில் கவுதம் மேனனின் "ஜெஸ்ஸி ஜெஸ்ஸி" வாந்தியை எப்படி துடைக்க?

சரி, கதை தான் அப்படி தீராக்குடிகாரனின் வாந்தி போல இருக்கிறது என்றால்...."வெரலு வித்த" காட்டப்படாது என்று சொல்லி விட்டார்கள் போல...சிம்பு என்ற சூப்பர் இஸ்டாரு ரொம்பவே நடிக்க ட்ரை பண்ணுகிறார்...இந்தா நடிக்கப் போறேன்...இந்த நடிக்கப் போறேன் என்று....கடைசி வரை! த்ரிஷா இப்படியே நடித்தால்(!) இன்னும் இரண்டு படத்தில் அன்னை தெரசா வேடத்தில் புக் செய்ய க்யூவில் நிற்பார்கள்...பிடித்து வைத்த இரண்டு ப்ளாஸ்டிக் பொம்மை போல வந்து போவதற்கு பெயர் ஒலகத் தரமான நடிப்போ என்னவோ?? எனக்கு ஒலகப்படம், ஒலக எளக்கியம் என்று ஒரு எளவும் தெரியாததால் தெரிந்தவர்கள் தெரிவித்தால் அவர்களுக்கு இந்த படத்தை பார்க்க டிக்கட் வாங்கி தருகிறேன்...

கார்த்திக் ஜெஸ்ஸி...கார்த்திக் ஜெஸ்ஸி...கார்த்திக் ஜெஸ்ஸி.......ங்கொய்யால...என்னடா குடிச்சிட்டு சொன்னதையே சொல்லிக்கிட்டு இருக்க என்று என்னை அடிக்க வராதீர்கள்...படம் முழுக்க வருவது இது தான்......எண்ணிப் பார்த்தால் மூன்று மணி நேர படத்தில் ஐம்பது லட்சம் கார்த்திக்கும், நாற்பது லட்சம் ஜெஸ்ஸியும் இருக்கலாம்...கரண்ட் வேலியில் மாட்டிக் கொண்ட காட்டுப் பன்றி போல...மீண்டும் மீண்டும் அதே தான்....எழுத்து இயக்கம் கவுதம் வாசுதேவ் மேனன்!

ஊர் பக்கம் ஏதோ சொல்வார்கள்...பன்றியோட சேந்த கன்றும் ‍‍‍______(Fill up the blanks) தின்னுச்சாம்....கதை தான் இப்படி குடிகாரனின் பொலம்பலாக இருக்கிறது என்றால் எசைப் பொயல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானுக்கு என்ன ஆச்சு என்று தெரியவில்லை...எசையெல்லாம் மறந்து விட்டதா இல்லை இந்த வாந்திக்கெல்லாம் எசைக்க வேண்டியிருக்கிறதே என்று பக்கத்து வீட்டு எருமையை கீபோர்டில் ஓட விட்டு விட்டு அவர் ஓடி விட்டாரா என்று தெரியவில்லை...(ரெட் ஜெயன்ட் மூவிஸ் ஓனர் செம்மொழி கண்டு செந்தமிழ் வளர்க்கும் கருணாநிதியின் பேரன் உதயநிதி ஸ்டாலின்!)...படத்தில் கன்னா பின்னாவென்று சத்தம் ச்சே...இசை...வருகிறது...கோமணப் பெண்ணே கோமணப் பெண்ணே என்று ஒரு பாடல்...என்னடா எழவு இது...இப்பிடில்லாமா பாட்டு எழுதுவாய்ங்க என்று கவனித்து கேட்டால் அது கோமணப் பெண்ணே இல்லை...ஓமனப் பெண்ணே!....

கதை...நடிப்பு...இசை...சரி இதெல்லாம் தான் நித்யானந்தானோட ஆன்மீகம் மாதிர் டவுசர் கிழிஞ்சி தொங்குதுன்னா....படத்துல சென்னை பசங்களோட லைஃப் ஸ்டைல காட்டியிருக்காங்கன்னு ஏதோ ஒர் பதிவில படிச்ச ஞாபகம்....எனக்கும் (கூட) சென்னை பத்தி கொஞ்சம் தெரியும்கிறதுனால சரி, அப்படி எதுனா காட்டினா நல்லாத் தான் இருக்கும்னு நானு வெய்ட் பண்ணேண்...அப்படி என்னத் தான் காட்றாய்ங்கன்னா...கே.எஃப்.சி...அப்புறம் ஒரு ஃபிகர் கூட ஒக்காந்து பேசுறான் பேசுறான் பேசுறான் பேசுறான்...பேசிக்கிட்டே இருக்கான்....ங்கொய்யால...இது தான் சென்னை பசங்க லைஃப் ஸ்டைல்னா, அந்த கருமாந்திர சென்னைல பொறந்து வளராததுக்கு பழனி முருகனுக்கு நான் பத்து ஜென்மத்துக்கு காவடி தூக்கணும்!

படத்தில எல்லாமே நெகடிவ்வா...ஒண்ணு கூட பாசிட்டிவ் இல்லியான்னு கேட்டா....இருக்கு...கதாநாயகனோட (ம்ம்ம்க்கும்...பெரீய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய கதாநாயகன்!) ஃப்ரண்டா ஒரு கேமரா மேன் வராரு...அவரு பேசுறது சென்னைத் தமிழ் மாதிரி இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கு.....ஆனா எலிஃபன்டுக்கு கர்சீப்ல கோமணம் கட்ன மாதிரி....மூணு மணி நேர படத்துல ரொம்ப கொஞ்ச நேரம்....

என்ன எழவுடா இது...ஒன் பொலம்பல படிக்கிறதுக்கு அந்த கருமம் பிடிச்ச படத்தையே பார்த்துடலாம் போல இருக்கே...இப்ப நீ என்ன தான் சொல்றன்னு கேக்குறீங்களா?? சரி, நீங்க கேக்குறதுன்னால சொல்றேன்...

படம் குப்பை...பின்பக்கம் துடைக்க கூட உதவாத ப்ளாஸ்டிக் குப்பை....

ஆனா, உங்களுக்கு ஒலகத்துல வேற எந்த கவலையும் இல்ல...வேற எந்த பிரச்சினையும் இல்ல...நீங்க உலகத் தமிழர்...ஆனந்த விகடன் தான் உங்க இதயத் துடிப்புன்னா ஒங்களுக்கு இந்த படம் ரொம்ப பிடிக்கும்....கலையோட உச்சம்.....காதலோட மிச்சம்...(இன்ன பிற கருமாந்திரங்களை நீங்களே ஃபில்லப் செஞ்சுக்கங்க...ஒங்களுக்குத் தான் வேற வேலை இல்லியே!)

மீதிப் பேருக்கு...இந்த படத்தை பார்க்கிறதை விட, தண்ணி லாரில அடிபட்டு செத்துப் போகலாம்! விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா...சனியனை மண்ணைத் தோண்டி புதை! அவ்ளோ தான்....

========================
கடைசியாக ஒரு முக்கிய குறிப்பு:

எனக்கு உண்மையில் என் நண்பர்களை குறித்து பயமாயிருக்கிறது...என் மீது என்ன கடுப்போ தெரியவில்லை, பயங்கர கொலைவெறியில் இருக்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது....இல்லாவிட்டால் இந்த த்ராபையான படத்தை "நல்லாருக்கு" என்று பார்க்க சொல்வார்களா??

இந்த கலைக்காவியத்தை பார்த்து விட்டு ரஞ்சிதா படம் பார்த்த நித்யானந்தன் போல டென்ஷனாகி "இனிமே செய்வியா...இனிமே செய்வியா" என்று என் ட்ரைனரால் அடித்துக் கொண்டதில் ஷூவின் பாட்டம் பிய்ந்து தொங்குகிறது...என் தலை ஷூ ஷேப்புக்கு மாறிவிட்டது...தலை போனா பரவால்லை...பட்...டியர் ஃப்ரண்ட்ஸ்...ஷூ வாங்க ஒரு £273.55 அனுப்பி வைங்க!

(ஆமா, சாரு மட்டும் தான் ரெண்டாயிரத்துக்கு ஜட்டி போடுவாரா? நான் போட்ற ஷூவே இருபதாயிரம்...பட்...நான் ஒரு ஏழை பிச்சைக்கார பதிவன்னு சொன்னா நீங்க நம்பித் தான் ஆகணும்)
========================